ბელა ალანია

*** გარეთ ისევ შემოდგომის ამინდია, ძველებურად გულშიც სევდა ცრის, თუკი ახლა ყველაფერი გვიანია და დრო შენზე გადამაჩვევს ფიქრს... გარეთ ქარი სადეკემბრო ნისლებს წეწავს, მძინარე ხეს ბოლო ფოთოლს ხდის,

გაქრა წლები, თვალ-ხელს შუა დრომ წაიღო, წლები გაცდა, ვერაფერი ვერ შევძელი, არ შეცვლილა ვნების გარდა, თითქოს სადღაც მირაჟებში მიცხოვრია, ოღონდ, მართლა! ჩემს თავს ბევრჯერ შევუძახე: ღმერთო, რა ვქნა?

გაქრა წლები, თვალ-ხელს შუა დრომ წაიღო, წლები გაცდა, ვერაფერი ვერ შევძელი, არ შეცვლილა ვნების გარდა, თითქოს სადღაც მირაჟებში მიცხოვრია, *** გაქრა წლები, თვალ-ხელს შუა დრომ წაიღო, წლები გაცდა,