ბორის რიჟი

წაეკიდებათ ნეკერჩხლებს ცეცხლი, შორეთის ზეცას მოსდებენ ალს, მზე ამოავლებთ ვარდისფერ ვერცხლში და მე ვიღვიძებ, მე ვახელ თვალს. სად იყო ასე, ან ვისთან, ოდეს, მე არ შემითხზავს, ცხადზე ცხადია: