
პროზა
გია ხოფერია - წარსულის ღია ფანჯრები
ოდესღაც, ჩემი პატარა ბიჭობისას, მამაჩემის მიერ ძლივს ნაყიდი ტელევიზორი ისე უცებ ჩაქრა და ხმაც გაკმინდა, სრულიად გარდაცვლილად ჩავთვალე და ცრემლიც მომადგა. კი არ მომადგა, ჩამომეცრემლა. ის ერთი გამრთობი

ოდესღაც, ჩემი პატარა ბიჭობისას, მამაჩემის მიერ ძლივს ნაყიდი ტელევიზორი ისე უცებ ჩაქრა და ხმაც გაკმინდა, სრულიად გარდაცვლილად ჩავთვალე და ცრემლიც მომადგა. კი არ მომადგა, ჩამომეცრემლა. ის ერთი გამრთობი

დედამიწას მარსი სამოყვრო მანძილზე რომ მიუახლოვდა, ცოტა დამათრობელმა სიჟრუანტელემ ჩვენც დაგვიარა ტანში. ცხოველებმაცა და მცენარეებმაც კი იგრძნეს რაღაც შეუცნობი ძალ-ღონის შემოტევა და შინაურ-გარეულურ