გიორგი გობეჯიშვილი

დარდი შემოაღებს კარებს, თვალმა თუ გაგთვალა სევდის, მერე დაიწყება გვემა, მერე სითბოც ვეღარ გშველის... * * * დარდი შემოაღებს კარებს, თვალმა თუ გაგთვალა

რამდენი რამე მივცოდე, ტალი მაქვს, ვანთე აბედი, მთებმა დარდი არ იცოდნენ– გულმა რა უგრძნოთ ასეთი... ცისკარს მამალი იყივლებს, ცას გადიფრენენ ბგერები, ჰაი, ცხოვრებავ, დილილმე, * * * რამდენი რამე

მაგ მარგალიტებს შენი ქვეყნის მიწა ინახავს... ჩვენს საქართველოს გმირობები შესწირეს ბევრი და შენნაირი არც თუ ისე მრავლად გვინახავს... ვიცით_ ისიც კი არ ჩაიდე პაწია გულში, _