
პოეზია
დავით შემოქმედელი - ლექსები
მზე დარჩა გაღმა, უცხო ნაპირზე, ღრუბელმა ცას რომ გამოარიდა, თითქოს დაუცდა ფეხი კრამიტზე წვიმას და ობლის ცრემლით ატირდა. ცა მშორდება და თან მოდის ახლო, ვყოვნდები შინ თუ შენკენ ვიჩქარი, რაც მიყვარს,

მზე დარჩა გაღმა, უცხო ნაპირზე, ღრუბელმა ცას რომ გამოარიდა, თითქოს დაუცდა ფეხი კრამიტზე წვიმას და ობლის ცრემლით ატირდა. ცა მშორდება და თან მოდის ახლო, ვყოვნდები შინ თუ შენკენ ვიჩქარი, რაც მიყვარს,

ვწერ: ღამემ ბინდი თავქვე დაიგო, ხევში ზმორებით ზოზინებს ნისლი, იქნება ახლა მაინც გაიგო, სიკვდილო, შენთვის რომ ვეღარ ვიცლი. ვწერ: სადღაც ღვარი გაბმით ქვითინებს, სულ გაიგიჟეს ძეწნებმა თავი, ვწერ:

გრაალი“ ეზოთერული თვალსაზრისით ტაბუდადებული სიბრძნის, საიდუმლოებისა და მისტერიების სიმბოლოა. ანტიკური ხანის ავტორები დიოდორე სიცილიელი, ჰეროდოტე და სხვები აღნიშნავენ ეგვიპტური