ეკა კვიციანი (კატერინა)

მზეს თითქოს ფოთლები სცვივა, ნისლი ჩამოწვა და ლხინობს, მღერის შემოდგომის წვიმა, ისევ აყენებენ ღვინოს. ისევ გიორგობის თვეა, ჩრდილავს მანათობელ მზეს და ქარმა გამახსენა უწინ, *** მზეს თითქოს ფოთლები

იყო ის დრო მჭირდებოდა გზამკვლევი, ის დროც იყო გზას ვიკვლევდი თავადაც, ვცეკვავდი და მე ვიყავი დამკვრელიც, სუფრას ვშლიდი, თუმცა მერქვა თამადაც. იყო ის დრო ვთვლიდი ქვათა სამანებს,