ელია მორანელი

სანამ ვუძლებ მოღერებულ შურის წნელებს მტარვალთა, ვწალდავ პწკარ-პწკარ, ვით გავალაკს, მაღალ ფიქრთათალართა, ბგერამ ბგერა გადალანდა და ნოტი-ნოტ დანანდა, სანამ მთვარე დავანდა და მწყდარ ვარსკვლავთ მანანადა

მე შავმეწამულ მუსტანგების მსახრავს ქროლება, დღეს სისხლი წვეთავს, მელანივით, კალმის შაშრიდან და ყველა სტროფის ახლა მინდა მოოქროვება... ნახევარმთვარის ვრცელ ქარქაშიდან, მსწრაფლ ამოვაგებ ჩემს