ვანლერ დაისელი

დღე მზის სარკეში გატყდა შუაზე. სივრცე მზის თოვლით ჩამონაქსოვი; და სიხარულით თითქოს დასრულდა. ბროლის ლანდებში ვწუხვარ, ჟუაზელ! მიქსოვ ყვავილებს თეთრი თითებით, ნაზი ღიმილით და მზის ძაფებით,