მაია ჯოლბორდი

აქედან ჩემი თვალები გკითხულობენ ხედვას ნუ დამიზარებ დედაო მაშინ როცა ყველა ფერი შავია რას ჩავუთქვა შვილების სიმწვანე მარადიულ სიხარულად რომ ვაქციო და ნათელი კრისტალები ბილიკზე მიმოვუბნიო დამარიგე

ჩემს ცვალებად განწყობილებას მარტის ამინდივით შეენივთე წვიმა მასწავლე მზესთან ერთად და ქარიშხალი მაინც განვიცდი არსებობით გამოწვეულ უარაფრობას შეგიძლია მისაყვედურო შეგიძლია დამავალო გაზაფხულის