მარეხი მემანიშვილი

მთელ ზაფხულს დედულში ვატარებდი, იმერეთის ერთ ლამაზ სოფელში. თუმცა რაღა სოფელში. ჩვენთვის სიქთარვა მხოლოდ ბებიაჩემის მაღალი ტრიფოლიატის ღობით შემოსაზღვრული, ვეებერთელა ეზო და კარ-მიდამო

დედამ თქვა, საბრალოს რაც შვილი გარდაეცვალა, მის მერე თვალისჩინი წაერთვაო...გათხოვებამდე ულამაზესი ქალი იყო, ტანმორჩილი, შავთვალწარბა და ეშხიანიო...ოთხი შვილი გააჩინა: ორი ვაჟი და ორი ქალიო.