მარიკა ახალაია

დრო დაგეუფლა... შენს შავ-თეთრ პანოს, კლავიშებივით ატყვია სევდა. შეუსვენებლად გმინავდი და როს ბედი შენს სურვილს უკუღმა წერდა... მიენდე, როგორც სატყვიე მწყერი... უკურნებელი დაგჩემდა დარდი... მორჩილად