
პროზა
ნათია როსტიაშვილი - დამნაშავე უდანაშაულოა
- ქალბატონო, თქვენმა ქალიშვილმა, ურცხვად სცადა მშვიდობიანი მგზავრების დაყაჩაღება, - დედაჩემს ეუბნება ეს დამპალი, სტატუსით -,ფორმიანი“ და ფიზიონომიით - უფორმო კაცი. ქუდი მოიხადა, მაგიდაზე მიაგდო,

- ქალბატონო, თქვენმა ქალიშვილმა, ურცხვად სცადა მშვიდობიანი მგზავრების დაყაჩაღება, - დედაჩემს ეუბნება ეს დამპალი, სტატუსით -,ფორმიანი“ და ფიზიონომიით - უფორმო კაცი. ქუდი მოიხადა, მაგიდაზე მიაგდო,

ამალია თქვენ ისეთი ქალი კი არ გეგონოთ, ზაფხულობით, მამიდაჩემივით, ღოღნაშოს მურაბას ხარშავდეს, ზამთრობით კი - იმ წარუმატებლად მოხუფულ ქილებში ჩაშაქრულ მურაბას გულდაწყვეტილი წამოადუღებდეს და წელიწადის

– როგორ მიხარია, ასეთს რომ გხედავ, – ჰენრი ზურგიდან მომეხვია.– ასეთს, როგორს? – გამეღიმა.