ნანა ჩარკვიანი

ვნებააშლილი ქარები ფოთლებს ურხევენ ტირიფებს, ეკალი შემოხვევია ჩემს მიტოვებულ ბილიკებს. ფოთოლთ შრიალი, ჩურჩულით არღვევს იქაურ სიმშვიდეს. სიზმარში ვცდილობ გზის პოვნას, ტაძართან როგორ მივიდე. ჩემი კუთხე

ვარსკვლავებივით გეხვიოს, თუნდ თავზე ლამაზმანები. იმ ერთის მოგკლავს სურვილი, ვინც მოგიხურა კარები. საბედისწერო თვალები ვარსკვლავებივით გეხვიოს, თუნდ თავზე ლამაზმანები. იმ ერთის მოგკლავს სურვილი,