ნინა ნინეა სამხარაძე

ისევ ისმის ხმაური გზაჯვარედინიდან, კაცის აწეულ ტონზე ჯერ კიდევ ვტირი, თუნდაც იმ ენასავით უცხო იყოს, მსხვერპლები რომ ლაპარაკობენ. ბოლო განათებული ვაგონი წავიდა. ჯერ კიდევ ცხრა წუთის წინ

დღეს კვერცხები დატოვა და აივან-აივან მშიერ დედის მუჭამდე სულ ერთი ფრთით მიფრინდა, დედას შეეცოდა და ასე დარჩა მშიერი, შვილის ნარჩენ ნამცეცებს ფრინველი ჭამს მუჭიდან. მე რომ ამას ვუყურებ, სიყვარულიც არ