როლანდ გიორგაძე

დადგა მაისი და ბუნებამ მთელი თავისი მშვენიერება სრულყოფილად გამოამზეურა. კორპუსების ტყვეობაში მოქცეული, ქალაქის გარეუბნის ციცქნა ბაღი მწვანედ ხასხასებდა. ზოგიერთ ხეს ყვავილობა ჯერ კიდევ არ

- წავედით ლუკა, წავედით. ადექი! დღეს ცხრასართულიანი კორპუსების წინ უნდა მოვაწყოთ სანახაობა. გუშინ დავათვალიერე. შენ ჯერ იქ არ ყოფილხარ. ეზო ოთხივე მხრიდან შემოსაზღვრულია კორპუსებით, რომლებიც

_ გადი-გამოდი, გუთანოოო... _ ღიღინებდაჭარმაგი კაცი, ჩაჰფრენოდა გუთანს და ბელტს ბელტზე აწვენდა. ხანდახან სახრეს ჰაერში შეათამაშებდა და წიქარას შეუძახებდა: – აბა, წიქარა, იყოჩაღე, ნუ ცქმუტავ და ნუ