სანდრო ბერიძე

ამ გვირაბს იქით, ვირტუალური დროისა და სივრცის ქვეყანაში, სადაც ცხოვრება გარუტინულდა, ერთმანეთს ისე შეეზარდნენ და დაემსგავსნენ რეალობა და ირეალობა, როგორც თანაბრად გაკრეჭილი ჩაის ბუჩქები, როგორც

რა უნდა გითხრა… რახანია ლექსებს აღარ ვწერ, ფა, სო, ლა, სი-მდე ოქტავაში მოკვდა დო, რე, მი. დაღამებამდე ნაადრევად რომ არ დაღამდეს, შენი მაღალი ქუსლის კაკუნს უსმენს ბათუმი. რა უნდა გითხრა... ნ.გ.