
პოეზია
სოფიო ღლონტი - ლექსები
გაზაფხულზე დეკემბერი გიდგას და ზამთრისფრად შეგვერცხლიათმები, ფერმკრთალია მტვრიანი მაგიდაც, ზიხარ, ზიხარ, გცივა, ვეღარ თბები... დადუმებულ პიანინოს ჩრჩილი მოსდებია ისე, როგორც კეთრი,

გაზაფხულზე დეკემბერი გიდგას და ზამთრისფრად შეგვერცხლიათმები, ფერმკრთალია მტვრიანი მაგიდაც, ზიხარ, ზიხარ, გცივა, ვეღარ თბები... დადუმებულ პიანინოს ჩრჩილი მოსდებია ისე, როგორც კეთრი,

შემომადნა ზამთრისაგან ნასესხები თოვლი, დაიგრგვინა გაზაფხულის ნაწამებმა ელვამ, ახლა მინდა, რომ შევიგრძნო დასაბამი ყოვლის, ახლა მინდა გადამედოს ტალღებისგან ღელვა.. ***