ქეთი იმერლიშვილი

სკოლაში რო მივდივარ, ბიძია ბუბლიკა თავის სახელოსნოშია და მუშაობს. ახლოს როცა ჩავუვლი, მესალმება და ბუბლიკებს მთავაზობს. უარს არასოდეს ვეუბნები. გამოვართმევ ხოლმე და მესამე გაკვეთილის მერე დიდი

ღამის სიჩუმისგან დატყვევებული, ახლადგაღვიძებული, პატარა ქალაქი ნელ-ნელა ითავისუფლებდა თავს მინავლებული, ბნელი წუთებისგან და რიგში ჩამდგარ მორიგ დღეს აღდგენილი ძალებით ეშურებოდა. ტრამვაის

კიდევ ერთი უხალისოდ ჩამოწნული დღენოვასთვის... სწრაფად მოისხა თბილი მოსაცმელი და სახლიდან გავიდა. -უჰ!- გარეთ გასულს მაშინვე აღმოხდა და მარწუხებისგან გათავისუფლებულივით