ჯემალ შანიძე

ვარდობის თვეს, მაისის თვეს მზე სიამეს ახლიდა, მოდიოდი და მოგქონდა სიხარული სახლიდან. არცა შური, არცა წყენა, ბოროტ გზებზე მავალი, მიცემოდეს დავიწყებას მრავვალ, მრავალ, მრავალი... მხოლოდ შენ ერთს

რა საამური მახსოვს ზაფხული, აი, ბაბუაც მოდის კალოდან, ყანები გულით არის დახნული, ქალი ამოდის სოფლის წყაროდან. ზაფხული რა საამური მახსოვს ზაფხული,