კრიტიკა

შიზოფრენიასა და შემოქმედებას შორის კავშირზე ყურადღების მიპყრობისას, უნდა შევნიშნოთ, რომ კავშირის მეტად ზოგადი გაგება დასაშვებს ხდის მისი მნიშვნელობის ფრიად განსხვავებულ განმარტებას. უპირველეს

ას წელს მიღწეულ აკაკი შანიძეს ჩერჩილის მემუარები ჩავარდნია ხელში, სულმოუთქმელად წაიკითხაო და ბედნიერი გამომეტყველებით უთქვამს: – „რამდენი რამ ვისწავლეო“... მემუარებს ასეთ შემთხვევაში ექნება

თუ ამოვალთ კულტურის ფუნდამენტური განსაზღვრებიდან, რომ იგი ბუნების, ბუნებრივ მოცემულობათა _ ნივთიერი სამყაროთი დაწყებული და ადამიანით დამთავრებული, _ საფეხურებრივი გარდაქმნის შედეგია, კულტუროლოგია

1956 წლის ნოემბერში, უნგრეთის ახალი ამბების სააგენტოს დირექტორს, ცოტა ხნით ადრე, ვიდრე საარტილერიო ცეცხლი მის ოფისს მიწასთან გაასწორებდა, მთელ მსოფლიოს გაუგზავნა გასაოცარი წერილი, რომელიც იუწყებოდა

იგულისხმება გალაკტიონის პროზა. ეს ფრაზა ზოგიერთ ლიტერატორსაც კი გააკვირვებს. სხვათა შორის, ბევრმა არ იცის, რომ გალაკტიონის პროზაული კრებული გამოცემულია. წიგნის ანოტაციაში ვკითხულობთ: იგულისხმება

ჯონი გოგაბერიშვილის ქანდაკებები წარმოადგენს უნიკალურ ფენომენს თანამედროვე ქართულ და, ზოგადად, მსოფლიო ხელოვნებაში. მისი შემოქმედება არის ღრმად ფილოსოფიური დისკურსი, გამოხატული სამგანზომილებიან

დისკრეტულ-ატომიზირებული კაპიტალისტური საზოგადოების ექსტრემიზებული ინდივიდუალისტური თვითშენარჩუნების პრინციპი, ვითარცა სუსტი და გადაგვარებული ბურჟუაზიული ცხოველის უმაღლესი თვითმიზანი,

დემოკრიტეს ფილოსოფიის შეფასება მრავალმა მოაზროვნემ სცადა. მოყოლებული შუაანტიკური პერიოდიდან, თანამედროვე საზოგადოებებშიც აქტუალურია დემოკრიტეს, როგორც მატერიალიზმის ფუძემდებლისა და ატომისტიკის,

წმინდა ეკლესიაში სულიწმიდის მოქმედებით ხორციელდება ადამიანის ღმერთში ცხოვრება, რაც კაცს ენიჭება განღმრთობისათვის. საღმრთო ლიტურგია სულიწმიდის გარდამოსვლის ის ჟამია, როცა იესო ქრისტე თავის წმინდა

არისტოტელეს ესთეტიკური შეხედულებები რომ განვიხილოთ, მოგვიწევს ორიოდ სიტყვით შევეხოთ მის ფილოსოფიურ და მეტაფიზიკურ შეხედულებებს. პლატონისთვის რეალობა გარე სამყაროს მიღმა იდეალურ სამყაროშია. პლატონი

ორ ენაზე ცხოვრება, ან მუდმივად ქვეყნებს, კულტურებს, ენობრივ სისტემებს შორის აქეთ-იქით მოძრაობა, უსასრულო თარგმნას ჰგავს, რომელიც შეუმჩნევლად, დროთა განმავლობაში არსებობის განუყოფელი ნაწილი ხდება,

„ამ დღეს ველოდი, მოვესწარ“... აკაკის ეს სიტყვები გამახსენა თეატრმცოდნე ლაშა ჩხარტიშვილის ერთმა ფეისბუკპოსტმა. 2022 წლის 29 მაისს, 21 საათსა და 10 წუთზე, თანამედროვე ქართული თეატრმცოდნეობის ერთ-ერთ

ნიცშეს ტექსტების თარგმნა, კარგი ნიცშელოგების გარდა, ყველას რომ უნდა აეკრძალოს, ეს უკვე დასავაბუთე ლევან კობახიძის წიგნში - ‘ნიცშეს „მორალის გენეალოგიაზე“: კეთილშობილური ღირებულებების დასტურყოფა’

ყველაზე მნიშვნელოვანი პავლე ინგოროყვას მიერ შედგენილ ავტობიოგრაფიულ ჩანაწერში ის სტრიქონებია, რომელთაც... გადაშლიდა.,ავტობიოგრაფია“ – რომელიც ჩემს ხელთ მამუკა შელეგიას წყალობით მოხვდებოდა –

ადამიანი და სული განუყრელი ერთიანობაა, მაგრამ დანარჩენ ცოცხალ არსებათაგან რამდენს შეიძლება ჰქონდეს ღვთაებრივი სული, ეს მეტად რთული სათქმელია. თუ გადავხედავთ ფილოსოფიის ისტორიას, ჩვენ დავინახავთ, რომ