(გამოხმაურება მირიან ებანოიძის წიგნის შესახებ --,კლასიკის კვლევა არაკლასიკურის ეპოქაში“ ) დრო-ჟამი - ეგზისტენციალური თავსატეხია. არსებობს,დროის“ მოცემულობითი პოსტულატი, ასევე, არსებობს,ჟამის“
დედამიწას მარსი სამოყვრო მანძილზე რომ მიუახლოვდა, ცოტა დამათრობელმა სიჟრუანტელემ ჩვენც დაგვიარა ტანში. ცხოველებმაცა და მცენარეებმაც კი იგრძნეს რაღაც შეუცნობი ძალ-ღონის შემოტევა და შინაურ-გარეულურ
კაცობრიობას,მთელი თავისი არსებობის მანძილზე,გამუდმებით ტანჯავდა გარკვეული მიზნების მიუღწევლობა და ამ მიზნების მიღწევის შეუძლებლობის გაცნობიერება.ლიბერალიზმი კი თითქოს,ულაზათო,შეუსაბამო ნაზავია
14 აპრილი, საქართველო დღეს თოთხმეტია, მეოთხე თვე, უფრო აპრილი, და სამყაროში საქართველოს სუნი იფრქვევა. დაბადებიდან სიკვდილამდე ღმერთს რომ დავპირდი, ეს რწმენა არის მოფენილი ტანზე ფიფქებად. 14
ცხოვრება მისთვის ღირს ცხოვრება როგორ მღლის, ცხოვრება მისთვის ღირს ტკივილიანი წლები, ვინც აიტანა შენი. ეგ სულის სისპეტაკე მაინც რარიგად გშვენის სიფერადე ხარ დღის, სიფერადე ხარ ცის. ცხოვრება, როგორ
სალობიედან გამოსული გვარიანად შეზარხოშებული ბიჭები ერთმანეთს გადაეკიდნენ _ არა ჩემთან გავაგრძელოთპურისჭამა და არა _ ჩემთანო... _ გაფიცებ გულით საყვარელს, თუ მაწყენიო, _ ჩააფრინდა მკლავში შავგვრემანს
ხაშურის ციმორის შესახებ, ყველას სმენია, მაგრამ აი თქვენ, მაგალითად, კიდევ რა იცით ხაშურის შესახებ?!ვერაფერი გაიხსენეთ? მაშინ მე დაგეხმარებით -იცით თუ არა, მაგალითად, რომ კავკასიაში მოსული შუმერები,
რაც უფრო ავტონომიურია “შესაძლებლობათა სივრცე”, მით უფრო შესამჩნევია ლიტერატურის ველში მოპოვებული ძალაუფლება. სწორედ ამ ველის შიგნით მიმდინარეობს პერმანენტული “სამოქალაქო ომი”...
პატრიარქს ოდნავ უცახცახებდა ხელი. უცებ გამახსენდა, რომ ვიღაცა მოყვა, როგორ უმალავდა პატრიარქი მაჯას ანაფორის სახელოში მისი ხელის საკოცნელად დახრილ არასასურველ ადამიანებს: იხრები და – ხელი იმალება. არ
გორვანელი: - ფილოსოფია უნდა შეისწავლო, მაგრამ იმდენად არა, რომ მისგან თავი ვერ დაიხსნა. ჩვენ არ უნდა გადავღალოთ გონება კონკრეტული ცოდნით, ეს ჭეშმარიტად აზროვნების უნარს გვიკარგავს და გვაქცევს
ავტორის დაბადება - ეს ყოველგვარი მოჩვენებითობისაგან გათავისუფლებაა. იმ აზრამდე მისვლით, რომ ავტორი პერმანენტულად იბადება და რომ ეს შეუქცევადი პროცესია, ჩვენ ვაბათილებთ ყოველგვარ სპეკულაციას ავტორის
1851 წელს ლონდონში გაიმართა პირველი საერთაშორისო ტურნირი, რომელშიც პლანეტის თითქმის ყველა უძლიერესი მოჭადრაკე მონაწილეობდა. გერმანელმა ადოლფ ანდერსენმა (1818-1879) გაიმარჯვა . ანდერსენი
ნამდვილი ხელოვნება არასდროს ერგებოდა საზოგადოებას, პირიქით, ხელოვნება თავისთავადი იყო, რაზეც შემდეგ საზოგადოება ცდილობდა ადაპტირებას, დღევანდელ სამყაროში კი, აღარ არსებობოს ნამდვილი იდეები.
განიწმინდენით ნათელმოსილხართ, სალოცავად მიემგზავრებით...განიწმინდენით!წამდაუწუმრეკენ ზარები. განიძარცვენით არამისგან, განსრულდით ღვთისებრ, თუ გელით ჯვარცმა,შიში ნუ გაქვთ,აღსდგებით ისევ.
დრომთავარ მოთხრობას თავად დრო ყვება გმირს რომ აურჩევს დროს საფარფაშოს მხოლოდ დრომ იცის რას რა მოყვება რას რა განსაზღვრავს ან და რას რა შობს ომი მიწის და გინდაც ომი ცის ის სულ ერთია არ იორება