მომხმარებლები

ქართულ ლიტერატურაში თავისუფლებისადმი ჩვენი ერის მრავალსაუკუნოვან სწრაფვას ყველაზე უკეთ ცხენი გამოხატავდა. ცხენი ატარებდა ასევე ჩვენი ეროვნული ბუნებისთვის დამახასიათებელ იმ პრომეთეულ თავნებობას,

ბოდიბილდინგი - სხეულის კულტი: გავივარჯიშოთ ყოველი კუნთი! ძირს მერყეობა! ძირს რეფლექსია! ვაშენოთ ტანი, ვით ეკლესია! ვაშენოთ ტანი დღითა და ღამით!.. ბოდიბილდინგი ბოდიბილდინგი - სხეულის კულტი:

წვიმიან ამინდში სახლისკენ მივდიოდი,უეცრად მოხუცმა მეზობელმა შემომძახა,რომელმაც პურის ყიდვა მთხოვა.ვუყიდე...უკან დაბრუნებისას ეს-ესაა უნდა მეთქვა,ბებო,მოგიტანე,რომ ჩემდა გასაკვირ დიალოგს

დღე მზის სარკეში გატყდა შუაზე. სივრცე მზის თოვლით ჩამონაქსოვი; და სიხარულით თითქოს დასრულდა. ბროლის ლანდებში ვწუხვარ, ჟუაზელ! მიქსოვ ყვავილებს თეთრი თითებით, ნაზი ღიმილით და მზის ძაფებით,

იალაღზე შეფენილი ფარა, ცის თაღებზე მიბჯებილი კლდენი, ამას ყველას თვით უფალი ფარავს, ეს ლამაზი სამშობლოა ჩემი. ეს ლამაზი სამშობლოა ჩემი იალაღზე შეფენილი ფარა, ცის თაღებზე მიბჯებილი კლდენი, ამას

ბექა ქურხულის მეექვსე პროზაული კრებული „ქალაქი თოვლში~, როგორც თემატიკით, ისე სტილითა და ფორმით ერთმანეთისგან რადიკალურად განსხვავებულ ხუთ მოთხრობას აერთიანებს. ამათგან ორი _ „მკვლელი~ და „მუსაქალა~

ღვთიურ ქალაქში სევდისფერი იღვრება მთვარე, მოქნეული აქვს ეშმაკს კუდი მეტად ვერაგი, ყველა ნაბიჯი სიკეთით და სიწრფელით კვალე, ვერ დაინახოს, ვერ გაიგოს თუნდაც ვერავინ. მხოლოდ უფლის გზა არის მუდამ

,,25-სა დეკემბერსა ალილო“, ფრაზა რომელიც ყველა ადამიანს ბავშვობის ერთ-ერთ ყველაზე ტკბილ დროს მოაგონებს და სახეზე ბედნიერების ღიმილს მოჰგვრის. ფიქრები ჩქარი მატარებლის მსგავსად სადღაც

Pardon მისიე, რაღაც ახალს მღერის ეს გული, თავისუფლებას, აღმართულს და გაშლილს ჭიუხად, ვატყობ სხვისი ხარ, არ იქნები ჩემი ერთგული, მაგრამ საკუთარ გრძნობისთვისაც დავრჩი ჯიუტად. ვხედავ წინასწარ- ეს დრო

ხალი ოფისი, ახალი იმედები, ახალი თანამშრომლები, ახალი დაბრკოლებები, მაგრამ უცვლელი დაუკმაყოფილებლობა, უცვლელი დაჩაგრულობის შეგრძნება, უცვლელი გამოყენებულობის შეგრძნება, თუმცა ყველაფერი ახალი მაინც

იყო ის დრო მჭირდებოდა გზამკვლევი, ის დროც იყო გზას ვიკვლევდი თავადაც, ვცეკვავდი და მე ვიყავი დამკვრელიც, სუფრას ვშლიდი, თუმცა მერქვა თამადაც. იყო ის დრო ვთვლიდი ქვათა სამანებს,

დეკემბერს უყვარს თეთრფარფატა თოვლის ფიფქები იანვარში,რომ მოირთვება ათას ფერებად, შობა-ახალ წელს მოსალოცად თქვენთან მოვედი მინდა გისურვოთ სიცოცხლე და ბედნიერება! თორმეტი განცდა დეკემბერს უყვარს

_ ვიცი, რო გიშველის... პირჯვარი ოთხჯერ გადაიწერა ფარსიამ, თან ცაში აიხედა, იტყოდი, რო უფალს თვალებით რაღაც მოუბოდიშა, მერე რაღაც გაურკვევლად წაიბუტბუტა და შემომხედა. _ ისეთ დღეში ვიყა, ისეთ დღეში...

მე ვწერდი მხოლოდ გულწრფელად მართალს, ვწერდი ბნელ განცდებს ადამიანურს, სულს რა განგება, რა ნება მართავს, რა უხილავი მას ერთვის ანუ *** მე ვწერდი მხოლოდ გულწრფელად მართალს, ვწერდი ბნელ განცდებს

ადგებოდა და გარბოდა... სულ დასავლეთისკენ ჰქონდა გეზი... ყვითელი ნეკერჩხლის ფოთლები შრიალებდნენ მის ფეხებში მუდმივად. საყოველთაო აღიარება მისთვის უცხო იყო. სამაგიეროდ, მისთვის ძალიან ნაცნობი იყო