
კონსტანტინე კაპანაძე - მხარე მზიურისა
მკითხველო ამა ქვეყნისა! ერთხელ,როცა ძველი ბერძნული ენის ლექსიკონს ჩავკირკიტებდი და თურმე სადღაც მიუსაფარში იბადებოდნენ პერსონაჟები,რომელთა ამბავი არც მე ვიცოდი,მოულოდნელად გამომეცხადნენ და რადგან

მკითხველო ამა ქვეყნისა! ერთხელ,როცა ძველი ბერძნული ენის ლექსიკონს ჩავკირკიტებდი და თურმე სადღაც მიუსაფარში იბადებოდნენ პერსონაჟები,რომელთა ამბავი არც მე ვიცოდი,მოულოდნელად გამომეცხადნენ და რადგან

გამოიდარებს, როგორც ბევრჯერ გამოიდარა... ცა გაიცინებს, როგორც ბევრჯერ გაუცინია... დრომ უკითხავად ბევრი რამე თუკი მოგპარა - ნუ გაიკვირვებ, დროს ცოტასთვის დაუცინია?! გაგიხარდება - განა, ცოტა

ადამიანური სრულყოფილება მხოლოდ შინაგანი მთლიანობითი ენერგიით შეიგრძნობა, როცა აზრსა და სიტყვას შორის სრული ჰარმონიზაციის სახებით წარმოდგინდება კავშირი, მიღებულობა, თვითკმარობის გნოსეოლოგიური

საგანთა თვისობრივ მახასიათებელზე როცა ვსაუბრობთ, აუცილებელი არ არის, გავითვალისწინოთ მათი იდეური დანიშნულება და საკაცობრიო ისტორიაში გამოაშკარავებული, ერთის შეხედვით ნორმისეული, მსაზღვრელობითი

-გამარჯობა, ელეონორ. - მივესალმე ქალს, რომელსაც ნახევარი საათი შორიდან ჩასაფრებული ნადირივით ვუყურებდი. მას კი ხელები პატარა ჩანთაზე ჩამოელაგებინა მშვიდად და სკამზე იჯდა ჩაფიქრებული. -უკაცრავად? -

,ვეფხისტყაოსანი“ მე-12 საუკუნის ძეგლია. ეს პერიოდი ჯერ კიდევ გვიანი შუა საუკუნეების ეპოქას ეკუთვნის, თუმცა ჩვენ ხშირად ვამბობთ, შოთა რუსთაველმა ეპოქას გაუსწროო, ამიტომ თუ უფრო სიღრმისეულად

ძალაუფლება კომპლექსური ცნებაა, საზოგადოდ მივიჩნევთ, რომ ძალაუფლებაა დაამყარო კონტროლ სხვა ადამიანზე, სოციუმზე და ა.შ. ძალაუფლების წყურვილს კი ძირითადად სოციალური დიფერენციაცია ან ადამიანის ეგო

როცა დიდი სასკოლო არდადეგები ახლოვდებოდა, ერთი სურვილით ვივსებოდი: მინდოდა, რაც შეიძლება მალე, ზაფხულის - ჩემი თავგადასავლებისთვის ისედაც ხანმოკლე ფერადი დღეების - არც ერთი ეპიზოდი არ დამეკარგა

ვიშვი... უფალმა მადლად მომმადლა აზრი და გონი... და ამაყოლა ხვიასავით დედ-მამის ძირებს... ძირებს მადლიანს, მამა-პაპურს, ოფლისგან მორწყულს... გავნოყიერდი... გადავყლორტე კვირტები მზისკენ...

ისეც ხდება ხოლმე, რომ ინგლისშიც კი ყველაზე საქმიანი და ყველაფრით კმაყოფილი ადამიანი ხელიდან უშვებს იმას, რასაც ფლობს-ეს შეიძლება მთელი კვირის სარეცხიც კი იყოს. მათ ხელში თეთრეულები და საღამურები

მაშინ, როდესაც წიგნს აკლია მკითხველი, ფენტეზის (ინგ. – Fantasy) ჟანრში მკითხველს აკლია წიგნი. ასეთია რეალობა საზღვარგარეთ, უფრო მეტად კი, საქართველოში. იყო დრო, როდესაც ცნობილი გამომცემლები ფენტეზის

Რას მეჩურჩულები? Ნუთუ, მარადიულ ცხოვრებას ელტვი? Მითხარი, ყველა შენი ფიქრი ასეთია? Შენ ჩვენ არ გვიმზერ, არც გვისმენ. თარგმანი მარიამ გაბუნიასი Მინდვრის

კიდევ ერთი უხალისოდ ჩამოწნული დღენოვასთვის... სწრაფად მოისხა თბილი მოსაცმელი და სახლიდან გავიდა. -უჰ!- გარეთ გასულს მაშინვე აღმოხდა და მარწუხებისგან გათავისუფლებულივით

როცა ადამიანი ფანჯრიდან იხედება, მრავალი საინტერესო მოვლენის დანახვა შეუძლია, მაგრამ სახლის ცნება მის ცნობიერებაში იმთავითვე ფიქსირდება და გადაულახავ წინაღობად იქცევა. გამოსავალი ბუნებად ყოფნაა,

ანა კალანდაძეს, ჩვენს სასიქადულო პოეტს, თავისი ლექსების „ფშაურ ციკლში გამჟღავნებული აქვს თავისი უიმედო სიყვარული, რომელიც ზაფხულობით შუაფხოში ყოფნის დროს ეწვია, სიყვარული ვერ დამალა, თორემ „მისი