ისტორია

XVIII საუკუნის დასასრულსა და XIX საუკუნის დასაწყისში საქართველოს პოლიტიკურ დაშლილობას ოთხ საუკუნეზე მეტი ხნის ისტორია ჰქონდა. დაშლილობის ასეთმა ხანგრძლივობამ მკვეთრად შეაფერხა ქვეყნის

საქართველოს რესპუქლიკის კონსტიტუციის შედგენის საკითხი ჯერ კიდევ ეროვნულ საბჭოში დაისვა. დამფუძნებელი კრების ფუნქციონირების დაწყებისა და საკონსტიტუციო კომისიის შექმნის შემდეგ ამ მიმართულებით მუშაობამ

1917 წელს დაწყებული თავდაპირველი კამათი მომდევნო წელს გადაიზარდა რობაქიძის მძაფრ დაპირისპირებაში გრიშაშვილთან და ფაშალიშვილთან, რომელიც „მცირე შესვენების“ შემდეგ ახალი ძალით განახლდა 1920 წელს

სახელწოდება,ოკრიბა“ 1071 წლიდან მოიხსენიბა ნიკორწმინდის „იადიგარში“( საეკლესიო შიდაგანაწესი). იმ დროისათვის, ის ფართო ნაწილს მოიცავდა (იგი გადაჭიმული იყო რაჭიდან გურიამდე ), ვიდრე დღესაა და მათ

უნივერსიტეტის გახსნა და იქ სწავლის პერიოდი ინდივიდუალური ხედვითაა გადმოცემული ასევე ყოფილი სტუდენტის, ქიმიის მეცნიერებათა დოქტორის, პენსილვანიის უნივერსიტეტის პროფესორის ლეონიდე ჭეიშვილის,პატარა

ლაზური ზეპირსიტყვიერების ერთ-ერთ მთავარ თემას ლაზების ტრაგიკული ხვედრის განზოგადებული ფორმით განცდა-გააზრება წარმოადგენს. კერძოდ, ლაზი სახალხო მთქმელები უღრმეს მწუხარებასა და გულისტკივილს გამოხატავენ