მეცნიერება

ჩვენ ვვარდებით ხაფანგში, როდესაც ვფიქრობთ საკუთარ თავზე, როგორც საფუძველზე, სამყაროს ცენტრზე და სრულ ერთობლიობაზე, რომლის მიღმაც არაფრის წარმოდგენა არ შეიძლება. ინტელექტი ჩვენია თუ საყოველთაო?

ბერდიაევის ფილოსოფიაში სამი თემაა გადამწყვეტი, სამი პრობლემა აწუხებდა მას მთელი სიცოცხლის მანძილზე: პიროვნება, თავისუფლება, შემოქმედება... ეს სამი რამ ერთმანეთზე გადაბმული, ერთმანეთიდან

მსოფლიოს მასშტაბით, სუბტროპიკული კულტურებისაგან მიიღება უაღრესად მნიშვნელოვანი, ძვირფასი და, ამასთან, მრავალფეროვანი სასოფლო-სამეურნეო პროდუქტები, რომელთაც ფართო და მრავალმხრივი გამოყენება აქვთ

ცნობილი ფაქტია, რომ ფაშისტური გერმანიის მთავრობამ საბჭოთა კავშირზე თავდასხმამდე რამდენიმე წლით ადრე დაიწყო ფიქრი და შესაბამისი გეგმის შემუშავება, რომ ომის დაწყების შემთხვევაში საბჭოთა კავშირის

წინამდებარე წერილი შევსებული ვერსიაა პრობლემისა, რომელიც განხილული გვაქვს „ქუთაისური სა­უ­ბრებსა“ და სხვა სამეცნიერო ფორუმებზე. დაბეჭდილი გვ­ა­ქ­ვს ჩვენ მონოგრაფიებში - „ეთნოისტორიული კვ­ლევები“ და

ყოფიერებისა და ცნობიერების ურთიერთმიმართების საკითხი, ადრეული ანტიკურობის დროიდან ოდითგანვე მთელი სიმწვავით იყო დასმული ფილოსოფიის ისტორიაში. ყოფიერება გვევლინება ისეთი სახის ფილოსოფიურ კატეგორიად,

კაპიტალიზმი წარმოადგენს ლიბერალური (ანტი) კულტურის ეკონომიკურ საფუძველს. იგია ის ეკონომიკურ-ფორმაციული ჩარჩო, რომელშიც იბადება და თავის უმახინჯეს გამოხატულებას ჰპოულობს ლიბერალური (ანტი) კულტურა.

ახლახან ერთი ახალგაზრდა მწერლის წიგნს ვკითხულობდი; რამდენიმე უხერხული გამოთქმა მომხვდა თვალში... მერე სწორედ ამ თვალსაზრისით ფანქრით ჩავიკითხე ხუთიოდე გვერდი... და უცნაური სურვილიც გამიჩნდა –

კაცობრიობა, ერი, საზოგადოება, პიროვნული ყოფა _ აი ეს საფეხურები, სადაც ადამიანს უხდება თავის უნართა, თავის შესაძლებლობათა, თავის შინაგანის რეალიზაცია. ადამიანი, სადაც კი უხდება მას ცხოვრება,

ბულატ ოკუჯავასადმი (1924-1997 წწ.), როგორც გასული საუკუნის რუსული მწერლობის ერთ-ერთი თვალსაჩინო წარმომადგენლისადმი, საქართველოში დღემდე ერთმანეთისაგან არსებითად განსხვავებული დამოკიდებულებაა

საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიისა და სახელმწიფოს ურთიერთობა 1918-1921 წლებში არ იყო ჰარმონიული. დემოკრატიული მთავრობის მიერ შემუშავებული კანონი ეკლესიის სახელმწიფოსაგან გამოყოფის შესახებ, არ

მე-20 საუკუნის განმავლობაში წარმოდგენა ჰორიზინტზე, როგორც ტრანსცენდენტულის შიფრზე, რადიკალურად გადაფასდა. ერთი მხრივ, იხურება ჰორიზონტი და იქცევა გაუვალ კედლად ან ცარიელ უფსკრულად. მეორე მხრივ, ხდება

საგანთა თვისობრივ მახასიათებელზე როცა ვსაუბრობთ, აუცილებელი არ არის, გავითვალისწინოთ მათი იდეური დანიშნულება და საკაცობრიო ისტორიაში გამოაშკარავებული, ერთის შეხედვით ნორმისეული, მსაზღვრელობითი

ბერძნებს არსებობა მითოსად, ანუ,მარადიულ ამბავად“ წარმოუდგებოდათ; ისეთ რამედ, რაც ერთხელ, ოდესღაც მოხდა და მას მერე დაუსრულებლად მეორდება. დაახლოებით ისე, როგორც მზიან ამინდში საგანი მეორდება თავის

,ვეფხისტყაოსანი“ მე-12 საუკუნის ძეგლია. ეს პერიოდი ჯერ კიდევ გვიანი შუა საუკუნეების ეპოქას ეკუთვნის, თუმცა ჩვენ ხშირად ვამბობთ, შოთა რუსთაველმა ეპოქას გაუსწროო, ამიტომ თუ უფრო სიღრმისეულად