აპრილი 2023

არ მომწონს როცა ვერშემდგარ მამებს ლექსებს უწერენ, ისინი არც ომში დაიხოცნენ, არც ბავშვის გადარჩენისას, უსაძირკვლო სახლებივით მაშინ დაინგრნენ, როცა მუხლნატკენს ნაჭრის კატით ხელში გეძინა. და როგორც იქნა

დემოკრიტეს ფილოსოფიის შეფასება მრავალმა მოაზროვნემ სცადა. მოყოლებული შუაანტიკური პერიოდიდან, თანამედროვე საზოგადოებებშიც აქტუალურია დემოკრიტეს, როგორც მატერიალიზმის ფუძემდებლისა და ატომისტიკის,

შენი სურვილი, ქვეყნის ყაყანით დაღლილს, ცად არ მეწევა საუკუნეთა ნგრევით... ბნელი ლახვარი აღმართულია, ლახვრით განიგმირები მშვენიერების მჩენი. აღარ არსებობს ლალ-იაგუნდი თლილი, ჟამმა წაშალა, ჟამმა

ასეთი ჩვეულება ჰქონდა: ჯერ საბეჭდ მანქანაზე წერდა და შემდეგ გადაჰქონდა ტექ-მასალის სახით. ის ას სამოცდახუთი ლარი, რაც მის უწინდელ პატრონს გადაუხადა, რომელსაც მხოლოდ დეკორაციის მიზნით ედო თაროზე,

- ვაშაა! - ხელი ხელს შემოჰკრა ტერეზამ. ჭოგრიტი მკლავებს შორის გაუსხლტა, ხმაურით დაეცა ფილაქანს და დაიმსხვრა. - რრა მმოხდა ტტ ტერეზა? - ზურგს უკან აესვეტა გოგოს მოახლე ქალი. - კაცი მოდის, კაცი! -

წმინდა ეკლესიაში სულიწმიდის მოქმედებით ხორციელდება ადამიანის ღმერთში ცხოვრება, რაც კაცს ენიჭება განღმრთობისათვის. საღმრთო ლიტურგია სულიწმიდის გარდამოსვლის ის ჟამია, როცა იესო ქრისტე თავის წმინდა

არისტოტელეს ესთეტიკური შეხედულებები რომ განვიხილოთ, მოგვიწევს ორიოდ სიტყვით შევეხოთ მის ფილოსოფიურ და მეტაფიზიკურ შეხედულებებს. პლატონისთვის რეალობა გარე სამყაროს მიღმა იდეალურ სამყაროშია. პლატონი

დადგა მაისი და ბუნებამ მთელი თავისი მშვენიერება სრულყოფილად გამოამზეურა. კორპუსების ტყვეობაში მოქცეული, ქალაქის გარეუბნის ციცქნა ბაღი მწვანედ ხასხასებდა. ზოგიერთ ხეს ყვავილობა ჯერ კიდევ არ

ქალბატონებო და ბატონებო, მოგესალმებით, როგორ ბრძანდებით? ადგილი არის და რბილ სკამებზე უკლებლივ ყველა რომ დაბრძანდებით, უმალ დავიწყებთ სჯა-ბაასს, კამათს, ანუ განხილვას მხოლოდ ლირიკის, იმედი მაქვს, რომ

ეს დრო ის დროა წარსულს ჩაბარდეს თუმც მე რაც მახსოვს ყველა დროს ვკიცხავ თან ვშიშობ ტყვიაც რომ არ გავარდეს და რომც გავარდეს არ გამოვრიცხავ ისე არც ვიცი თუ რა დრო მინდა რომელს დავარქმევ ნეტა ლამაზ დროს

ფილარმონიის წინ ვზივარ, ხის ძელსკამზე. ფიქრებში და მარტოობაში ჩაძირული... ყურებს ხმაურით ასკდება წვიმიან ასფალტზე მანქანების ბორბლების შხუილის ხმა, მიშხუილობენ, წვიმის წვეთებს აქეთ-იქით აშხეფებენ და

ვიდრე ომზე წიგნის წერას დავიწყებდი, თურქეთი-სირიის საზღვარზე ჩავედი და კილისისა და ნიზიპის ორ დიდ ბანაკში შევედი. ომიდან გამოქცეულ და ბანაკებში თავშეფარებულ სირიელ ლტოლვილებს ვხვდებოდი, ვუსმენდი, მათ

კაპიტალიზმი და ანტიკულტურა. კაპიტალიზმი წარმოადგენს ლიბერალური (ანტი) კულტურის ეკონომიკურ საფუძველს. იგია ის ეკონომიკურ-ფორმაციული ჩარჩო, რომელშიც იბადება და თავის უმახინჯეს გამოხატულებას ჰპოულობს

...და ალბათ სევდაც. ამას ჰქვია ბედნიერება: ძლივს გასაგონ ყვავილთა სუნთქვას, ივლისის თვეში: ანწლის გვირგვინთა ...და მათ მსგავთა. და მთელ ამ ფუტფუტს და ამ ქროლვას ეძახიან ბედნიერებას: ალუბლებზე

ორ ენაზე ცხოვრება, ან მუდმივად ქვეყნებს, კულტურებს, ენობრივ სისტემებს შორის აქეთ-იქით მოძრაობა, უსასრულო თარგმნას ჰგავს, რომელიც შეუმჩნევლად, დროთა განმავლობაში არსებობის განუყოფელი ნაწილი ხდება,

ეკლის გვირგვინი შემოავლეს დედა სამშობლოს, ცა ჩირაღდნებით ავსებულა ენგურს გადაღმა, დილა გათენდა უჩვეულო, სველი ყლორტებით, ზეცა დაგვტირის... დაუსველდა ღვთისმშობელს კალთა... ყაყაჩოსფერი ელვარებით

ცხოვრება ერთი საოცარი ყოფილა დრამა და შენ რომ იგი გააშარჟო, რა უნდა მოხდეს... მე გავეყრები შენზე ფიქრის ყოველგვარ სამანს და გავეყრები შენი წასვლით გაჩენილ ბოდვებს. მე გავეყრები შემოდგომის თაფლისფერ

შენ რომ შეგეხო, მე იმ ქარზე ვიეჭვიანე, ვიეჭვიანე იმ წვიმაზე,რომ დაგასველა, შენ რომ პეპელა მოგეწონა, დავსდევ მას ველად, ჩვენი ტრფიალის მინდორ-ველებს ვხედავ იანებს! ჯერ არ მგონია, რომ აქ მოსვლა

„ამ დღეს ველოდი, მოვესწარ“... აკაკის ეს სიტყვები გამახსენა თეატრმცოდნე ლაშა ჩხარტიშვილის ერთმა ფეისბუკპოსტმა. 2022 წლის 29 მაისს, 21 საათსა და 10 წუთზე, თანამედროვე ქართული თეატრმცოდნეობის ერთ-ერთ

ნიცშეს ტექსტების თარგმნა, კარგი ნიცშელოგების გარდა, ყველას რომ უნდა აეკრძალოს, ეს უკვე დასავაბუთე ლევან კობახიძის წიგნში - ‘ნიცშეს „მორალის გენეალოგიაზე“: კეთილშობილური ღირებულებების დასტურყოფა’