
პოეზია
ბადრი სულაძე - ლექსები
მ ე - უ პ ა რ ტ ი ო... სხვებს ვერ მივბაძავ, მისაბაძი, - მშობლები მყავდნენ, გადაღლილები ღველფისფერი მძიმე რუტინით, მაგრამ მათ შუბლებს სისპეტაკე ისე შვენოდა, როგორც ცის სამოსს, გულისპირის თეთრი...

მ ე - უ პ ა რ ტ ი ო... სხვებს ვერ მივბაძავ, მისაბაძი, - მშობლები მყავდნენ, გადაღლილები ღველფისფერი მძიმე რუტინით, მაგრამ მათ შუბლებს სისპეტაკე ისე შვენოდა, როგორც ცის სამოსს, გულისპირის თეთრი...

მუყაოსფერი სილუეტის მშრალი კონტურით, კვლავ იხაზება ჭუჭყის ქსოვილის ყველა უჯრედი... და ნეშომპალად გადაქცეული ფოთლების სისქეს ნაკვთებად ირჩევს სახის ოვალი, ჩაჭედებული თითების ძაბრში... *** მუყაოსფერი