მან მოასვენა, თვითონ მკვლელმა მოასვენა გიგა მისივე ცხენით – გიგას ცხენით – მოასვენა, აღდგომა დღე იყო, პირქუში... სტადიონზე დაასვენა, თავთან დაუჯდა, თოფიც იქვე ედო, გამოცვივდნენ – გამოვარდნენ –
– ეს ყველაფერი, რაც ჩემიდა ჩემთვისაა, იმდენად ყველაფერია, რომსრულიად არაფერიარ არი და მე, მდიდარმა უქონელმა, აღარ ვიცი, ოთხიდან რომელ გზასგავყვე. საბოლოოდმაინც ვირჩევ, ვადგები.
