კოტე ყუბანეიშვილი

*** როგორც სიბნელე ებრძვის სინათლეს და წყვდიადს უნდა შუქი დასრულდეს ისე ტყუილი ებრძვის სიმართლეს რომ სიტყვის აზრი გაუფასურდეს თუმც განათლება ტვინებს გვინათებს ყველა გამოთქვავს ფიქრში რაც უდევს და...

ეს დრო ის დროა წარსულს ჩაბარდეს თუმც მე რაც მახსოვს ყველა დროს ვკიცხავ თან ვშიშობ ტყვიაც რომ არ გავარდეს და რომც გავარდეს არ გამოვრიცხავ ისე არც ვიცი თუ რა დრო მინდა რომელს დავარქმევ ნეტა ლამაზ დროს

დრომთავარ მოთხრობას თავად დრო ყვება გმირს რომ აურჩევს დროს საფარფაშოს მხოლოდ დრომ იცის რას რა მოყვება რას რა განსაზღვრავს ან და რას რა შობს ომი მიწის და გინდაც ომი ცის ის სულ ერთია არ იორება