ნათია კაპანაძე

ეს ქარები სიშორისგან წამოსული ქარებია. ჯერ არავის ვყვარებივარ, ჯერ არავინ მყვარებია! თუკი სულის ვგრძნობდი დაღლას, მარტოობით ნაწამები, არასოდეს დამიხუჭავს თვალები და წამწამები. სად იქნება ჩემი სატრფო,

წუხელ მამაჩემი დამესიზმრა შემიყვარეო, სიკვდილის წინ მევედრებოდა.. ახლა მაინც შემიყვარეო.. მიყურებდა თავისი მწვანე და წყლიანი თვალებით და ტუჩები უკანკალებდა... შემიყვარეო, ეს მითხრა მხოლოდ. ხელებს