კრიტიკა

XIX საუკუნის მეორე ნახევრიდან ქართველ მწერალთა შემოქმედებაში დიდი ადგილი ეთმობა ქალთა ცხოვრებისა და ყოფის აღწერას, რაც უშუალოდ დაკავშირებული იყო ფემინიზმის აღმავლობასთან მსოფლიოში. ეგნატე ნინოშვილი

თუკი როლან ბარტს დავესესხებით: „ჩვეულებრივი კითხვა ტექსტის მხოლოდ გლუვი ზედაპირის დანახვის საშუალებას იძლევა, იმისთვის კი, რომ ის სრულყოფილად გავიაზროთ, ზოგჯერ საჭიროა კითხვის პროცესის

გოეთე და ანტიკურობა განსაკუთრებულ ადგილს იჭერს როგორც ნიცშეს ფილოსოფიურ თხზულებებში, ასევე მხატვრულ პროზაში, ფრაგმენტებსა და აფორიზმებში, ეპიგრამებსა და ლირიკაში. მისთვის გოეთე არის გენიოსი, რომელმაც

XIX-XX საუკუნეების მიჯნის ცნობილი მწერლის ეგნატე ნინოშვილის შემოქმედებაში კარგად ჩანს ამ ეპოქისათვის ნიშანდობლივი არაერთი მახასიათებელი, რომელთაგან აღსანიშნავია ბრძოლა სამართლიანობისათვის.

ამ რამდენიმე ხნის წინ ილია ჭავჭავაძის შემოქმედებაზე გამოქვეყნებულ სტატიაში „ლიტერატურა ცხოვრებისათვის“ (ჟურნალი „კრიტიკა“ 2018 წ.) ჩემ მიერ გარკვეული სიფრთხილით გამოთქმულმა ვარაუდმა იმის შესახებ, რომ

2010 წელს ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობამ ლაშაბუღაძის პიესების კრებული ,,თავი’’ დაბეჭდა. წიგნი 4 სხვადასხვა თემატიკისაა დასტრუქტურული თვალსაზრისით, მრავალფეროვან ტექსტებს აერთიანებს. ესენია:,პანთეონი’’

პარადოქსს უწოდებენ დებულებას ან გამონათქვამს, რომელიც ეწინააღმდეგება საყოველთაოდ მიღებულ წარმოდგენებს ან საღ აზრს (ხშირად მხოლოდ გარეგნულად) მოაზროვნე პარადოქსის გარეშე იგივეა, რაც მიჯნური ვნების

ნაციონალიზმი, ეს დრომოჭმული და ამაზრზენი ცნება, რომელიც განსაკუთრებულობისა და გამორჩეულობის განცდას ბადებს ამა თუ იმ საზოგადოების ცნობიერებაში, დამაბრკოლებელი ფაქტორია ჯანსაღი განვითარებისათვის.

ჰეგელი თვლიდა, რომ აღმოსავლურ ფილოსოფიაში იდეა ვერ გახდა საგნობრივი. ამ ნაკლის გამონიჰილისტურად არის განწყობილი მისადმიდა მოიხსენიებს, როგორც ,,ეგრეთ წოდებული აღმოსავლური ფილოსოფია’’. რელიგიური წარმოდ

სამწუხაროდ, ბაქოს ქართული დიასპორის ისტორია სათანადოდ სასურველ მეცნიერულ დონეზე დღემდე არ არის შესწავლილი. არადა, როგორც ჩვენთვის ამჟამადცნობილი მასალებიდანაც ნათლად ჩანს,

მსოფლიოში იმდენი მილიონერი და მილიარდერია, რამდენი კაციც ცხოვრობს, დაახლოებით, სამხრეთ კავკასიის ქვეყნებში. იმ მდიდრების ერთობლივი ქონება გაცილებით მეტია იმაზე, ვიდრე აშშ, ჩინეთის, იაპონიის,

XIX საუკუნისდასაწყისშირუსეთსიძულებითგადასახლებულბაგრატიონთასამეფოოჯახისწევრთადააქტიურთავადაზნაურთამიერწარმოშობილიემიგრანტულიმწერლობისწიაღშიერთ_ერთიმნიშვნელოვანიადგილიუჭირავსგრიგოლიოანესძებატონიშვილს.

მეცნიერება საშუალება უნდა იყოს და არა ადამიანის უმაღლესი მიზანი.ჭეშმარიტება კი ყოველთვის ემპირიული ჩარჩოების მიღმაა.ტყუილად ეძიებთ მას ატომებსა და მოლეკულებში,მესმის,რომ თქვენში სასოწარკვეთილება

1940 წელს გამოქვეყნებულ გრემ გრინის რომანში “ძალი და დიდება” (თჰე Pოწერ ანდ თჰე Gლორყ”) მოქმედება ინსტიტუციურ-რევოლუციურ მექსიკაში ხდება, სადაც ზოგიერთ შტატში ქრისტიანული ეკლესია, ფაქტობრივად,

ე-19 საუკუნის მეორე ნახევრის უდიდეს მოაზროვნეს, ფრიდრიხ ვილჰელმ ნიცშეს (1844-1900), მეტწილად იცნობენ, როგორც ღრმად ფილოსოფიურად მოაზროვნე შემოქმედს, რომელმაც „სიცოცხლის ფილოსოფიით“ ერთგვარი კლიმატი