კრიტიკა

მაშინ, როდესაც წიგნს აკლია მკითხველი, ფენტეზის (ინგ. – Fantasy) ჟანრში მკითხველს აკლია წიგნი. ასეთია რეალობა საზღვარგარეთ, უფრო მეტად კი, საქართველოში. იყო დრო, როდესაც ცნობილი გამომცემლები ფენტეზის

როცა ადამიანი ფანჯრიდან იხედება, მრავალი საინტერესო მოვლენის დანახვა შეუძლია, მაგრამ სახლის ცნება მის ცნობიერებაში იმთავითვე ფიქსირდება და გადაულახავ წინაღობად იქცევა. გამოსავალი ბუნებად ყოფნაა,

ანა კალანდაძეს, ჩვენს სასიქადულო პოეტს, თავისი ლექსების „ფშაურ ციკლში გამჟღავნებული აქვს თავისი უიმედო სიყვარული, რომელიც ზაფხულობით შუაფხოში ყოფნის დროს ეწვია, სიყვარული ვერ დამალა, თორემ „მისი

ადამიანის ცხოვრებისეული დრამა ყოველი დღის ერთფეროვნებითაა გაჯერებული.., უკეთესი იქნებოდა გვეთქვა - ყოველი დღეა ცხოვრებისეული დრამა და ერთფეროვნებაც მასში გამოსჭვივის. მგრძნობიარეა ადამიანის ბუნება,

იმ რელიგიურ კონფლიქტებში, ანტიკური ეპოქის დასასრულს რომ მოასწავებდნენ, მათ შორის, ვინც ქრისტიანობის მტრად გამოდიოდა, მტერზე ტერი იყო - იულიანე. ის ისტორიულ გადმოცემებშიც კი შევიდა სალანძღავი

რწმენა არ წარმოადგენს ერთ–ერთ იმ ცნებათაგანს, რომლებიც ჩვენი დროის ინტელექტუალური კლიმატის შესაბამისი იყოს. რწმენა ჩვეულებრივ ასოცირებულია ღმერთთან, რელიგიურ მოძღვრებებთან და აღიქმება, როგორც რაღაც

ნეოლიბერალიზმი გახლავთ პოლიტიკურ-ეკონომიკური ფილოსოფიის დოქტრინა, რომელიც ძირეულად ეწინააღმდეგება სახელმწიფოს ჩარევას (ინტერვენციას) ადგილობრივ ეკონომიკაში. ის უმთავრეს აქცენტს აკეთებს თავისუფალ

სიმბოლო უძველესი დროიდან იღებს სათავეს, როცა ადამიანმა დაიწყო საგნების დამახსოვრება, მოვლენების მინიშნება, ფაქტებზე აქცენტირება, გამოცდილების შენახვა და გადანაწილება. თავიდან იგი იყო პაროლი, სიგნალი,

ხელოვნების ერთ-ერთი გამორჩეული დარგია ლიტერატურა. საკაცობრიო ისტორია მრავალ პროზაულ თუ პოეტურ ნაწარმოებს იცნობს, რომელთა მნიშვნელობა საუკუნეობრივად ასაზრდოებდა ადამიანთა ცნობიერებას და პრაგმატული

ფილოსოფიის ისტორია ეყრდნობა ძველბერძენი ფილოსოფოსების კონცეფციებს და ყოველი მომდევნო მცდელობა სიახლის შექმნისა, სხვა არაფერია, გარდა დაბრუნება ძველებთან. როგორც პლატონი მიილტვის ტრადიციისაკენ,

2004 წლის ნოემბერში, ქუთაისის აკაკი წერეთლის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტთან დამეგობრებულ ირანის ისლამური რესპუბლიკის გილანის უნივერსიტეტში სტუმრად ყოფნის დროს, ქალაქ რეშთში, სადაც ეს

დაძაბული დროითა და ამ საუკუნის ცხოვრების უაღრესად აჩქარებული რიტმით გადაღლილ ადამიანს უფრო და უფრო ხშირად უჩნდება მოთხოვნილება მყუდრო თავშესაფრის ძებნისა. ეს თავშესაფარი კი ხან საინტერესო

ჰორიზონტი ხელოვნებაზე ყოველთვის დიდ გავლენას ახდენდა, ამავდროულად ჰორიზონტი მხოლოდ მეტაფორაა, ეს არის ადგილი, სადაც ცა და დედამიწა ერთმანეთს ერწყმის, ხაზი, რომელიც ჩვენს სუბიქტურ აღქმას ზღვარს

ვისაც, თუნდ ერთხელ,მთაწმინდიდან სიამით მზირალს – დაბლა თავისი უძებნია თვალებით სახლი, ვისაც, მჯდარს კენტად, ღელის პირას, ანდა ხის ძირას – აღუდგენია სახეები ნაცნობი ხალხის, – არა მგონია, არ იპოვნოს

კაცობრიობის ისტორია, მისი განვითარების თითოეული საფეხური, რასაკვირველია წარმოადგენს და ასახავს სოციალური ყოფის თავისებურებებს. რთული სახელმწიფოებრივი ინსტიტუტების ჩამოყალიბებასა და განვითარების