მიუხედავად იმისა, რომ აზრის თავისუფლად და შეუზღუდველად გამოხატვა ჩვენი ქვეყნის მოქალაქეებს საქართველოში რუსული მმართველობის არსებობის ყოველ ეტაპზე ჰქონდათ მკაცრად შეზღუდული და შესაბამისი პერიოდის
პლატონის, ამ გენიალური ფილოსოფოსის ღვაწლი კაცობირობისათვის შეუფასებელია. მისი ეთიკური შეგონებანი ყველა დროის თანამედროვე საზოგადოებას ესადაგება. მასთან მნიშვნელოვანი ადგილი უჭირავს სიკეთის, როგორც
აპოლონური და დიონისური საწყისები შილერის მიერ ღრმად განცდილი და ნაწილობრივ დამუშავებული პრობლემა ახალ და თავისებურ ფორმაში დაყენებულ იქნა ნიცშესთან, 1871 წელს დაწერილ თხზულებაში _ „ტრაგედიის
ჩვენ ვვარდებით ხაფანგში, როდესაც ვფიქრობთ საკუთარ თავზე, როგორც საფუძველზე, სამყაროს ცენტრზე და სრულ ერთობლიობაზე, რომლის მიღმაც არაფრის წარმოდგენა არ შეიძლება. ინტელექტი ჩვენია თუ საყოველთაო?
ბერდიაევის ფილოსოფიაში სამი თემაა გადამწყვეტი, სამი პრობლემა აწუხებდა მას მთელი სიცოცხლის მანძილზე: პიროვნება, თავისუფლება, შემოქმედება... ეს სამი რამ ერთმანეთზე გადაბმული, ერთმანეთიდან
ნინო ხარატიშვილის 1197 გვერდიანი რომანი „მერვე სიცოცხლე (ბრილკას)“ (Das achte Leben (Fur Brilka) ჯერჯერობით ყველაზე მასშტაბურია მის ლიტერატურულ პროდუქციაში როგორც დროსივრცული არეალით, ისე მასში
მსოფლიოს მასშტაბით, სუბტროპიკული კულტურებისაგან მიიღება უაღრესად მნიშვნელოვანი, ძვირფასი და, ამასთან, მრავალფეროვანი სასოფლო-სამეურნეო პროდუქტები, რომელთაც ფართო და მრავალმხრივი გამოყენება აქვთ
ცნობილი ფაქტია, რომ ფაშისტური გერმანიის მთავრობამ საბჭოთა კავშირზე თავდასხმამდე რამდენიმე წლით ადრე დაიწყო ფიქრი და შესაბამისი გეგმის შემუშავება, რომ ომის დაწყების შემთხვევაში საბჭოთა კავშირის
ვირჯინია ვულფი მოდერნისტული ლიტერატურის ერთ-ერთი ცენტრალური ფიგურაა, თუმცა ხშირად, როდესაც მეოცე საუკუნის დიდ მწერლებს ახსენებენ, ვულფი ვერ ხვდება ჩამონათვალში ან თუ ხვდება, მხოლოდ და მხოლოდ
წინამდებარე წერილი შევსებული ვერსიაა პრობლემისა, რომელიც განხილული გვაქვს „ქუთაისური საუბრებსა“ და სხვა სამეცნიერო ფორუმებზე. დაბეჭდილი გვაქვს ჩვენ მონოგრაფიებში - „ეთნოისტორიული კვლევები“ და
ალბერ კამიუ გამოჩენილი ფრანგი მწერალია. როგორც რომანისტი და დრამატურგი, მორალისტი და პოლიტიკური თეორეტიკოსი, ალბერ კამიუ მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ გახდა საკუთარი თაობის წარმომადგენელი და მომდევნო
სიცოცხლე ადამიანისთვის უნკალური ღირებულებაა. როგორც ე. ფრომი აღნიშნავდა, ადამიანში სიცოცხლის წყურვილი ბუნებრივადაა ჩადებული. რა გზას განვლის ადამიანი და რით იქნება მისი ცხოვრება დამძიმებული არ ცვლის
ყოფიერებისა და ცნობიერების ურთიერთმიმართების საკითხი, ადრეული ანტიკურობის დროიდან ოდითგანვე მთელი სიმწვავით იყო დასმული ფილოსოფიის ისტორიაში. ყოფიერება გვევლინება ისეთი სახის ფილოსოფიურ კატეგორიად,
კაპიტალიზმი წარმოადგენს ლიბერალური (ანტი) კულტურის ეკონომიკურ საფუძველს. იგია ის ეკონომიკურ-ფორმაციული ჩარჩო, რომელშიც იბადება და თავის უმახინჯეს გამოხატულებას ჰპოულობს ლიბერალური (ანტი) კულტურა.
„პოეზია მადლია, ნიჭია, მაგრამ დიდი ტვირთიც არისო“- წერდა ილია ჭავჭავაძე. აი, ამ მადლით, ნიჭითა და ტვირთით დაჯილდოებულია ქალთამზე ანა სურმანიძე. „პოეზია მადლია, ნიჭია, მაგრამ დიდი ტვირთიც