გამოქვეყნებული

ეს ამბავი, სულ ახლახან მოხდა, ნაცნობ დაბაში... ჩემს მშობლიურ ადგილ_სამყოფელში. მოქმედ პირთა უმრავლესობას ვიცნობ, პირადად შევხვედრივარ, შორიდან თვალიც მომიკრავს... ამიტომ, მათზე წერა, მეტ-ნაკლებად

გათენებას ერთი საათი აკლდა, რომ რომანას გამოეღვიძა, საწოლიდან წამოდგა, გახედა მისი მეგობრის საწოლს, ჯეირანისა. ის საწოლში არ იყო, ამდგარიყო და გასულიყო მეგობრების საპატივცემულოდ. ის იმათთან დაწვა.

დრომ ყველაფერი გახვია დარდში, ჩამოირეცხა ჭრელი ფერები, მიყვარხარ, თუმცა ზაფხულში დარჩი, ჩემი ზამთრიდან ვერ გეფერები. აღარ ბრუნდება ის, რაც წავიდა, ფიქრის ამარა ვრჩები უშენოდ, რაც სიყვარულად დარჩა

ჩვენ ვვარდებით ხაფანგში, როდესაც ვფიქრობთ საკუთარ თავზე, როგორც საფუძველზე, სამყაროს ცენტრზე და სრულ ერთობლიობაზე, რომლის მიღმაც არაფრის წარმოდგენა არ შეიძლება. ინტელექტი ჩვენია თუ საყოველთაო?

სიზმრად ვნახე სიზმრად ვნახე ღვთისმშობელი, თვალზე ცრემლი მდიოდა, ის კი ჩვენი სულებისთვის ლოცვით აქ მოდიოდა. ნუ სტირიო, მანუგეშა, მხარზე ხელი დამადო... მე შენთან ვარ, ნუ გეშინის, ოღონდ არ მიღალატო!

ბერდიაევის ფილოსოფიაში სამი თემაა გადამწყვეტი, სამი პრობლემა აწუხებდა მას მთელი სიცოცხლის მანძილზე: პიროვნება, თავისუფლება, შემოქმედება... ეს სამი რამ ერთმანეთზე გადაბმული, ერთმანეთიდან

ჟოაკიმ დიუ ბელე ნეტავი მას, ვინც მოვლო მსოფლიო ნეტავი მას, ვინც მოვლო მსოფლიო და, ვით იაზონ და ოდისევსი, გამოცდილებით და სიბრძნით სავსე, კვლავ დაუბრუნდა მხარეს მშობლიურს! ეჰ, როდის ვნახავ კვამლის

ნინო ხარატიშვილის 1197 გვერდიანი რომანი „მერვე სიცოცხლე (ბრილკას)“ (Das achte Leben (Fur Brilka) ჯერჯერობით ყველაზე მასშტაბურია მის ლიტერატურულ პროდუქციაში როგორც დროსივრცული არეალით, ისე მასში

ვინც თავპატიჟი გამოიდო, ამჟამად ნანობს, და ამიტომაც თქვენ მოგმართავთ დანო და ძმანო: სანამ რაიმეს გთავაზობენ, არ თქვათ უარი, თორემ ერთხელაც იფიქრებენ თქვენზე: ყრუ არი! და სამუდამოდ დახურავენ სათქვენო

ასეთი სუსხიანი მარტი ხანშიშესულებსაც არ ახსოვდათ. მოქურუშებული ცა, გადაუღებელი წვიმები, ქარ-ყინვა, აშარი ქალივით, ყველას თავს აბეზრებდა. ერთიანად გალუმპულმა ლილიმ თბილ ოთახში შვებით

ვსეირნობ წვიმაში. უქუდოდ. უქოლგოდ. ულაბადოდ. საგანგებოდ ეკიპირებული გამვლელები ირიბ მზერას მაყოლებენ და, ალბათ, ან სულელი ვგონივართ ან გიჟი. მე კი შუბლს ვუშვერ მსხვილ წვეთებს და მათი ყოველი დაცემა

მსოფლიოს მასშტაბით, სუბტროპიკული კულტურებისაგან მიიღება უაღრესად მნიშვნელოვანი, ძვირფასი და, ამასთან, მრავალფეროვანი სასოფლო-სამეურნეო პროდუქტები, რომელთაც ფართო და მრავალმხრივი გამოყენება აქვთ

ბედად წერილი სიმშვიდის ხარ რადგან ხატება, სულს აგრერიგად ეგებ ამად ეძვირფასები, საღამოვ! და გინდ გვერდით გახლდნენ გულის სალხენად თიბათვის წვიმა, ძეფიროსის გრილი ალერსი,

გაზაფხული შეიმოსავს მწვანე ფარჩას, ვიცი,სოფლად იყვავილებს ჩვენი ბაღჩა. წლები მიდის სიყმაწვილე არსად არ ჩანს, ამ ცხოვრების ქარიშხალში, სადღაც დამრჩა. დავალ ქვეყნად,დავატარებ დარდის ჩანთას,

ცნობილი ფაქტია, რომ ფაშისტური გერმანიის მთავრობამ საბჭოთა კავშირზე თავდასხმამდე რამდენიმე წლით ადრე დაიწყო ფიქრი და შესაბამისი გეგმის შემუშავება, რომ ომის დაწყების შემთხვევაში საბჭოთა კავშირის