მომხმარებლები

მე მიყვარს ვარდის სურნელით გაგიჟებული ზაფხული, მდინარეების ნაპირზე კიჟინა ჯერარნახული, ჯერ არსმენილი ჩურჩული თვალწამიერი მზერისა... მე მიყვარს მე მიყვარს ვარდის სურნელით გაგიჟებული ზაფხული,

მე ენერგია შუქის ნაცვლად სითბოსთვის ვხარჯე და ახლა, როგორც გადამწვარი ნათურა, უქმადვკიდივარ მკვდარი სურვილების ბოძზე და ვარ ჯერ უცნობი ბინდის ხახისათვის უგემო ლუკმა თოში

2010 წელს ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობამ ლაშაბუღაძის პიესების კრებული ,,თავი’’ დაბეჭდა. წიგნი 4 სხვადასხვა თემატიკისაა დასტრუქტურული თვალსაზრისით, მრავალფეროვან ტექსტებს აერთიანებს. ესენია:,პანთეონი’’

არც ფოლკნერი ვარ და არც ბეკეტი, არც გოიმი ვარ და არცა სვეტი, ხანაც გიჟი ვარ, ხანაც კერკეტი, ფიქრთა სამეფოს პრინცი ვარ – უოფელიო ჰამლეტი თავი I. ფეისბუქ-ლიტერატურა * * * არც ფოლკნერი ვარ და

უძველესი დროისადამიანი მცირე ხანს ცოცხლობდა, მაგრამ თავის ცხოვრებასუსასრულო დროსთან აიგივებდა, რომელიც მდორედ მიედინებოდა. ამიტომ სიცოცხლეს საიქიოშიც აგრძელებდა (შდრ – გარდაცვალება, ქრისტიანული მიძინე

უცხო ქალბატონო წარბი გამიხსენით ქარებს გავაყოლოთ სევდა იარები უცხო ქალბატონო სულში გამიდარეთ ცოდვა ამაცილეთ თქვენთან ზიარებით xxxxx უცხო ქალბატონო წარბი გამიხსენით ქარებს გავაყოლოთ სევდა იარები

შენ გაზაფხულის ჩემი ხარ ია, მე მიხარია სურნელი კვირტთა, ასე ძლიერად რომ მიხარია სიყვარულია, ნუ გაგიკვირდა. გაზაფხულები შენ გაზაფხულის ჩემი ხარ ია, მე მიხარია სურნელი კვირტთა, ასე ძლიერად რომ მიხარია

ადამიანისა და თავისუფლების თემაზე საუბარი შეუძლებელია, მაგალითად, XIX საუკუნიდან მაქს შტირნერის, მიხეილ ბაკუნინისა და ფეოდორ დოსტოევსკის, ხოლო XX საუკუნიდან ნიკოლაი ბერდიაევისა და პოლ სარტრის გარეშე.

თვალი თვალს შორდება,გული გულს, ბაგე ტუჩს,ხელი ხელს,თუთა თქორს, დრო მალავს მკლავებში მკვდარ გუგულს მაისი საკაბეს ურთავს ქორს... გონებას წარსულის ხრამი ხრავს შორდება ობოლი სიო ქარს... განწყობა თვალი

ნეტარი ავგუსტინე და ერიკ ფიოგელინი აღსარებანის დასაწყისში ადამიანური ბუნების ავგუსტინესეული გაგებაა მოცემული. აქ ადამიანი საკუთარ ადამიანურ საზრისს აცნობიერებს: შენი ქება სურს კაცს, შენივე

მებრძოლი არის ჩემი ბუმბერაზი მეუღლე. დიდსულოვან ფიქრებს დაატარებს ამომშრალი და დაღლილი თვალებით. გადაღლილია მისი სული ამოდენა ტვირთის ტარებით, მაგრამ ძლიერი ხასიათი არგუნა ბედმა და ამ ომებში

დამემშვიდობნენ... ზაფხულმა ხელი გადაჰხვია აგვისტოს და ერთად წავიდნენ. დავრჩი და თვალი გავაყოლე, მერე შევბრუნდი, სახლში შევბრუნდი და ღიმილი არ მშორდებოდა. მერე სუფრა ავალაგე,

საათი წიკწიკებს. ჰორიზონტს აგურის კედელი ეფარება. არაფერი არ ხდება. ვიხსენებ ხიდზე გაგორებულ ქუდს. ვხედავ მას, ფინჯანში მზირალს, კოვზით ხელში, საათი წიკწიკებს. ჰორიზონტს აგურის კედელი

მათი ჯვრები ჯორებმა ამოიტანეს, ღმერთისა კი ვიღაც ადგილობრივმა. ისე აღმოჩნდა, ერთი ძელი ზედმეტი იყო, რადგან ჯარისკაცებმა არ იცოდნენ, რომ დამნაშავე შეიწყალეს და დრტვინავდნენ, რაკიღა ჯვარი ისევ უკან

პარადოქსს უწოდებენ დებულებას ან გამონათქვამს, რომელიც ეწინააღმდეგება საყოველთაოდ მიღებულ წარმოდგენებს ან საღ აზრს (ხშირად მხოლოდ გარეგნულად) მოაზროვნე პარადოქსის გარეშე იგივეა, რაც მიჯნური ვნების