მომხმარებლები

ურთულესია მიატოვოთ თქვენი ოჯახი, რამდენჯერ ცრემლი შეშრობია თქვენივე თვალებს, ციხესავით გაქვთ საცხოვრებლად ერთი ოთახი, თქვენ გენაცვალეთ მაგ ხელებში – ემიგრანტ ქალებს. თქვენი შვილები დროს ითვლიან უკვე

თუ რამე გტკივა გვაწუხებს მანამდე გრძნობს და ხედავს მინდა ეს ლექსი მივუძღვნა მე მთელი გულით დედას გიორგი აბრამალაძე დაიბადა 1996 წლის 24

ამ რამდენიმე ხნის წინ ილია ჭავჭავაძის შემოქმედებაზე გამოქვეყნებულ სტატიაში „ლიტერატურა ცხოვრებისათვის“ (ჟურნალი „კრიტიკა“ 2018 წ.) ჩემ მიერ გარკვეული სიფრთხილით გამოთქმულმა ვარაუდმა იმის შესახებ, რომ

ბოლო სიგარეტი ისე,განწყობისთვის. ახლა ფიქრი იქით უნდა გავაწვალო. თავს რომ მაწონებდი,მომაწონე. შენ თმებს გამოვები, არსად აღარ წავალ. ბოლო პოეტი ვარ ბოლო სიგარეტი ისე, განწყობისთვის. ახლა ფიქრი იქით

დედები მხრებით ატარებენ წვიმის ნატერფალს, სწუხან დედები და ფიქრობენ ჯიუტ ქალებზე, თვალში მალავენ გაყინული ცრემლის ნატეხებს, და სველ ტანსაცმელს გაუხდელად, ზედ იმშრალებენ,

მოდი ჩემთან ძვირფასო ერთი კოცნა დამითმე მონატრებაც ძვირს ფასობს სამზეური გამითბე. *** მოდი ჩემთან ძვირფასო ერთი კოცნა დამითმე მონატრებაც ძვირს ფასობს სამზეური გამითბე. დღეც არ დღეობს ჩემს გულში

სასახლისთვის მოჭრილი ხე და ორმოს შეწირული გათელილი ყვავილი ერთმანეთს ტირის. მე ვღეჭდი ხის ცრემლებს საღეჭ რეზინასავით და ვსვამდი ყვავილების მომწარო წვენს. * * * სასახლისთვის მოჭრილი ხე

ბევრსაც ვერ გიწერ, არც ცოტა მაქვს შენთვის სათქმელი. დასაწყისი კი ადვილია ანით დაიწყო. ვიდრე ჰოემდე გავიდოდეთ,უნდა შევძლო და ყველა განცდა და ნაფიქრალი ლექსად ავკინძო. ტყუპისცალს ბევრსაც ვერ გიწერ,

ირგვლივ ხმაური, დუღილი სუნთქვის, და მეომართა ჩუმი განცდები: ჩემი სამშობლოს მიწას ვიცავ და უფალო, ნუთუ, მაინც ვმარცხდები?! ზე წამოიჭრა შინდისის გმირები ირგვლივ ხმაური, დუღილი სუნთქვის,

მე მინდა, ვფლობდე შენს დღეს და ღამეს, ყველა გაზაფხულს და ყველა თოვას... გზებს, რომ მიდიან შინიდან - გარეთ, დროებს, რომლებიც იყო და მოვა... * * * მე მინდა, ვფლობდე შენს დღეს და ღამეს, ყველა

სიტყვა ჰგავს მხოლოდ სიტყვასსიტყვა სხვა სიტყვას არ ჰგავს მე ყველა სიტყვა მიყვარს ვეძებ ვპოულობ ვკარგავ Aequilibrium სიტყვა ჰგავს მხოლოდ სიტყვას სიტყვა სხვა სიტყვას არ ჰგავს მე ყველა სიტყვა მიყვარს

ახალგზარდა პოეტები: დემეტრე ზარქუა, საბა ხვიჩია, ირაკლი ბერიშვილი და დავით ფიფია. მათი ლექსები ინტერნეტ სივრცეში დიდი პოპულარობით სარგებლობს. დემეტრე ზარქუა

სინანული გულზე ტკივილს ქარგავდა, დრო არ ჩერდება, დრო დროს არ კარგავს, აღარ მინდა არაფერი, დავკარგე რატომღაც მადა, ვერავინ ვერ მანუგეშებს, ** სინანული გულზე ტკივილს ქარგავდა, დრო არ ჩერდება, დრო დროს

წუხელ მესიზმრა ჩემთვის ძალიან ახლო ადამიანი, რომელსაც ათი წლის წინ მივაყარეთ მიწა. ერთხანს ხშირად დავდიოდი მის საფლავზე, მერე დროდადრო, მეგობარს, რომელიც მოკვდა წუხელ მესიზმრა ჩემთვის ძალიან ახლო

ჩემს გოგოს დიდი ძუძუები და კეთილი გული აქვს, მას არ უყვარს ორალური სექსი და თანამედროვე ქართული ლიტერტურა, მას არც ჩემი ლექსები მოსწონს, ჩემი გზა (ნაწილი პირველი) სიდს