ჟურნალი

მზე დარჩა გაღმა, უცხო ნაპირზე, ღრუბელმა ცას რომ გამოარიდა, თითქოს დაუცდა ფეხი კრამიტზე წვიმას და ობლის ცრემლით ატირდა. ცა მშორდება და თან მოდის ახლო, ვყოვნდები შინ თუ შენკენ ვიჩქარი, რაც მიყვარს,

წინამდებარე წერილი შევსებული ვერსიაა პრობლემისა, რომელიც განხილული გვაქვს „ქუთაისური სა­უ­ბრებსა“ და სხვა სამეცნიერო ფორუმებზე. დაბეჭდილი გვ­ა­ქ­ვს ჩვენ მონოგრაფიებში - „ეთნოისტორიული კვ­ლევები“ და

შთაგონებულხარ ბეჩავო სიტყვას ამყოლი ბგერითა, სიცრუე ორპირობითა კაცთა ვნებების ხვედრითა. ვალი ვალად გაქვს გულ-ლომო, ღვთის სახე წაგვერთვა ბედითა. ტანჯვად მოვედით ამ ქვდყნად - ხაფანგებისა ნგრევისა...

გავითავისე მე სიბრძნე ყოფის, ზეცას ვუმზერ და აღვავლენ ლოცვას, ბევრს ვხეტიალობ, რომ ვიცხრო შფოთი და ასე ვუცდი დაისის მოსვლას. როს შრიალებენ ოროვანდები და თან ცირცელიც თავს ხრის ღობეზე, მეწერებიან

ფიქრებში გთანგავს სევდით ქსოვილი _ ცრემლად დამდნარი სულის წამება და გენანება წუთი ყოველი, ვით სიცოცხლესთან გამოსალმება. რად გიკვირს, რომ შენც გადაუხდელი გაფრენილ დღეთა გედოს ბეგარა?! ჯერაც არ

ალბერ კამიუ გამოჩენილი ფრანგი მწერალია. როგორც რომანისტი და დრამატურგი, მორალისტი და პოლიტიკური თეორეტიკოსი, ალბერ კამიუ მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ გახდა საკუთარი თაობის წარმომადგენელი და მომდევნო

სიცოცხლე ადამიანისთვის უნკალური ღირებულებაა. როგორც ე. ფრომი აღნიშნავდა, ადამიანში სიცოცხლის წყურვილი ბუნებრივადაა ჩადებული. რა გზას განვლის ადამიანი და რით იქნება მისი ცხოვრება დამძიმებული არ ცვლის

ყოფიერებისა და ცნობიერების ურთიერთმიმართების საკითხი, ადრეული ანტიკურობის დროიდან ოდითგანვე მთელი სიმწვავით იყო დასმული ფილოსოფიის ისტორიაში. ყოფიერება გვევლინება ისეთი სახის ფილოსოფიურ კატეგორიად,

გაზაფხულის დილა ნათელ და მზიან დღეს გვპირდებოდა. ჩვენი ფერდსავსე ცხენები ქვიან ბილიკზე სწრაფი ნაბიჯებით ადიოდნენ და ყოველი ნაბიჯის გადადგმისას, მოუსვენრად ფრუტუნებდნენ. მუქი ლურჯი კისრები ოფლისგან

ჩემო ძვირფასო ბავშვობის მეგობარო! ადამიანობის ხვედრი ადვილი არ არის: ადრეული წლებიდან მუდმივად უნდა ისწავლო ყოველდღიური სიბრძნე, რომელიც ღმერთმა ქნას გამოგადგება ზრდასრულ ასაკში. ოჰ... მაგრამ რატომ

ამ საუბრისთვის გული ამინდს თუ დაემსგავსა და უცელსიუსო სიმართლე გახდა გამოსავლელი, ვფიქრობ, ქარით მაინც როგორ გავვრცელდეთ, რადგან მისგან დავიწყებული ყველა ნაპირია გადარჩენის იერარქია და ადამიანი

უფალმა მომანიჭა ოციდან ოცი ქულა, მომანიჭა, რადგან ვიყავი მეცენატი, მე ვიქნები მეთოთხმეტე მოციქული, მაიაკოვსკი იყო მეცამეტე. ზოგს გული აწუხებს, ზოგს - თავის ტკივილი, ჩვენი სიცოცხლე ჰგავს ყინულის

კაპიტალიზმი წარმოადგენს ლიბერალური (ანტი) კულტურის ეკონომიკურ საფუძველს. იგია ის ეკონომიკურ-ფორმაციული ჩარჩო, რომელშიც იბადება და თავის უმახინჯეს გამოხატულებას ჰპოულობს ლიბერალური (ანტი) კულტურა.

„პოეზია მადლია, ნიჭია, მაგრამ დიდი ტვირთიც არისო“- წერდა ილია ჭავჭავაძე. აი, ამ მადლით, ნიჭითა და ტვირთით დაჯილდოებულია ქალთამზე ანა სურმანიძე. „პოეზია მადლია, ნიჭია, მაგრამ დიდი ტვირთიც

ძველ ადგილას მოსვენება მომინდა, სადაც ჯერ კიდევ მკრთალად ჩანს რამდენიმე ასო, ვერც ერთმა წვიმამ თუ წყლიანმა ბუშტმა, თუ შარდმა, თუ თოვლის დნობამ, ვერ წაშალა ჩემი სახელი, ამ ქალის ხმა ყველა ბავშვის