ნეტარი ავგუსტინე და ერიკ ფიოგელინი აღსარებანის დასაწყისში ადამიანური ბუნების ავგუსტინესეული გაგებაა მოცემული. აქ ადამიანი საკუთარ ადამიანურ საზრისს აცნობიერებს: შენი ქება სურს კაცს, შენივე
მებრძოლი არის ჩემი ბუმბერაზი მეუღლე. დიდსულოვან ფიქრებს დაატარებს ამომშრალი და დაღლილი თვალებით. გადაღლილია მისი სული ამოდენა ტვირთის ტარებით, მაგრამ ძლიერი ხასიათი არგუნა ბედმა და ამ ომებში
დამემშვიდობნენ... ზაფხულმა ხელი გადაჰხვია აგვისტოს და ერთად წავიდნენ. დავრჩი და თვალი გავაყოლე, მერე შევბრუნდი, სახლში შევბრუნდი და ღიმილი არ მშორდებოდა. მერე სუფრა ავალაგე,
საათი წიკწიკებს. ჰორიზონტს აგურის კედელი ეფარება. არაფერი არ ხდება. ვიხსენებ ხიდზე გაგორებულ ქუდს. ვხედავ მას, ფინჯანში მზირალს, კოვზით ხელში, საათი წიკწიკებს. ჰორიზონტს აგურის კედელი
მათი ჯვრები ჯორებმა ამოიტანეს, ღმერთისა კი ვიღაც ადგილობრივმა. ისე აღმოჩნდა, ერთი ძელი ზედმეტი იყო, რადგან ჯარისკაცებმა არ იცოდნენ, რომ დამნაშავე შეიწყალეს და დრტვინავდნენ, რაკიღა ჯვარი ისევ უკან
პარადოქსს უწოდებენ დებულებას ან გამონათქვამს, რომელიც ეწინააღმდეგება საყოველთაოდ მიღებულ წარმოდგენებს ან საღ აზრს (ხშირად მხოლოდ გარეგნულად) მოაზროვნე პარადოქსის გარეშე იგივეა, რაც მიჯნური ვნების
გამოჩენილი იტალიელი პოლიტიკური მოაზროვნისა და ფილოსოფოსის, ნიკოლო მაკიაველის (1469 -1527) პოლიტიკური შეხედულებების გაგებისათვის, საშური საქმეა მის ნააზრევთან ერთად კიდევ ერთხელ, მოკლედ მიმოვიხილოთ
ჩიტებს აქვთ თავიანთი პოლიტიკა,რომელიც განსხვავდება ადამიანის პოლიტიკისგან.ყველას ესმის, რომ პოლისის ჩიტური გაგება არ ჰგავს პოლისის ანტიკურ იდეას, მათი პლატფორმა წმინდად ჩიტურია,
დიდი ქართველი მეცნიერი და საზოგადო მოღვაწე, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ერთ-ერთი ფუძემდებელი, ივანე ჯავახიშვილი, დაიბადა 1876 წლის 11 აპირილ, ქალაქ თბილისში. ალექსანდრე და სოფია
თბილისში დაბრუნებულს სახლში აღარც გათბობა დამხვდა, აღარც გაზი და აღარც დენი. მე მთელ დღეებს სამსახურში ვატარებდი, სადაც ცხოვრებისათვის აუცილებელი საბაზო პირობები მაინც არსე ბობდა, მაგრამ რა
მოსაზრებას, რომლის მიხედვითაც მხატვრული ტექსტი იმდენია, რამდენიც მას მკითხველი ჰყავს, დიდი ხნის ისტორია აქვს და იგი ნოვატორულად ვერ ჩაითვლება, მაგრამ ის, თუ როგორ იკითხება და აღიქმება „ჩემი
განახლდა გული... დღეს ის აღარ ვარრაც უწინ ვიყავ... ფერი ვიცვალე... გზა დამიცალე, შავო ბურუსო, წყეულო ღამევ, გზა დამიცალე! გალაკტიონ ტაბიძე დაიბადა ვანში, სოფელ ჭყვიშში 1991
შენს წმინდა სახეს, შვენებით სავსეს, სახიერებით განსხივებულსა, ვუმზერ კრძალვითა, თაყვანცემითა, ცრემლ-მორეული გემთხვევი ფერხთა! მიხარის — გიმზერ, გრიგოლ
ჰოი, მთაწმინდავ, მთაო წმინდავ, ადგილნი შენნი დამაფიქრველნი, ვერანანი და უდაბურნი, ვითარ შვენიან, როს მონამენ ცვარნი ციურნი, ოდეს საღამოს დაშთენ ამოს ციაგნი ნელნი!
ცაზე იარე, მთვარეო, მზეო, აბძანდი-დაბძანდი!.. მთებო, იშიშვლეთ გულ-მკერდი, ხან მოიხვიეთ ნაბადი... დაწვიმე, შავო ღრუბელო ვაჟა-ფშაველა (ნამდვილი სახელი და გვარი ლუკა