ფილოსოფია

რწმენა არ წარმოადგენს ერთ–ერთ იმ ცნებათაგანს, რომლებიც ჩვენი დროის ინტელექტუალური კლიმატის შესაბამისი იყოს. რწმენა ჩვეულებრივ ასოცირებულია ღმერთთან, რელიგიურ მოძღვრებებთან და აღიქმება, როგორც რაღაც

ნეოლიბერალიზმი გახლავთ პოლიტიკურ-ეკონომიკური ფილოსოფიის დოქტრინა, რომელიც ძირეულად ეწინააღმდეგება სახელმწიფოს ჩარევას (ინტერვენციას) ადგილობრივ ეკონომიკაში. ის უმთავრეს აქცენტს აკეთებს თავისუფალ

ფილოსოფიის ისტორია ეყრდნობა ძველბერძენი ფილოსოფოსების კონცეფციებს და ყოველი მომდევნო მცდელობა სიახლის შექმნისა, სხვა არაფერია, გარდა დაბრუნება ძველებთან. როგორც პლატონი მიილტვის ტრადიციისაკენ,

ტექსტი დანგრეული,ქუთბარიტის’’ მთავარ ინჟინერ-მარკშეიდერ ო.ნ. ალაშვილს ეკუთვნის, თუმცა იგი იმდენად დანგრეულია, იმდენად ეკლექტური და მარგინალური, რომ ავტორის ფიგურა და როლი ვეღარ აღადგენს იმ

ლიბერალური ინსტინქტები ღრმად ფემინური, სუსტი და გადაგვარებულია. პასიური მდგომარეობიდან მოქმედებაში გადასვლის ჟამს, ეს ინსტინქტები სახეს იცვლიან და გაუკუღმართებული, ინვერსირებული ნების დემონსტრირებას

ამა წლის 30 მარტს, ქუთაისის აკაკი წერეთლის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის,მწვანე დარბაზში“, გაიმართა საჯარო ლექცია თემაზე,ამაოების ფილოსოფია“, რომელიც წაიკითხა ფილოსოფიის მეცნიერებათა დოქტორმა,

რედიარდ კიპლინგის ცნობილი, შეიძლება ითქვას, ქრესტომათიული გამოთქმა აღმოსავლეთ-დასავლეთის შესახებ ადამიანს თითქოს არ აეჭვებს, მაგრამ რამდენად აბსოლუტურია ამ ორ გეოგრაფიულ სფეროსა და, მისგან

როდესაც პოლიტიკურ ფილოსოფიაზე ვსაუბრობთ, აუცილებლად უნდა გავიხსენოთ ანტიკური პერიოდი და ორი გენიალური ფილოსოფოსი - პლატონი და არისტოტელე, სწორედ მათ ტრაქტატებს უკავშირდება არაერთი მნიშვნელოვანი

განვიხილოთ ბერძნულ, ევროპულ და ინდურ ფილოსოფიურ აზრში სიყვარულის მნიშვნელოვანი ონტო-მეტაფიზიკური კონცეფციები.წარმოვადგინოთ, თუ როგორ ხდება პლატონის, პაულ ტილიხის, მარტინ ბუბერის და ოშოს (ბჰაგვან

სივრცე - სივრცითი არსებობის მთავარი დამაკავშირებელი რეალურ დროსთან არსებულ სივრცეში. ის უკვე თანმხვედრია და დრო როგორც არ უნდა დავადგინოთ, ის ვერ შეცვლის სივრცეს. სივრცეში კი ყოველთვის იცვლება დრო.

იოსებ სტალინი, თავის ერთ-ერთ გამორჩეულ ტექსტში - „ანარქიზმი თუ სოციალიზმი“, ძალზედ საინტერესო მოსაზრებას გვთავაზობს: „ჰეგელის ფილოსოფიური სისტემა, რომელიც უცვლელ იდეას ემყარება, თავიდან ბოლომდე

მეტაფიზიკა, ანუ ე.წ.,პრიმა ფილოსოფია“ მეცნიერებაა ქვეყნიერების არსის შესახებ. ამის თქმისთანავე უსიამოვნოდ დაგვიდგება წინ კანტის აჩრდილი. დიდი გერმანელი ფილოსოფოსი გვიკრძალავდა ამგვარ

ლოგიკისთვის უცხოა მიუწვდომელი, გამოუთქმელი ან ტრანსცენდენტული, როგორც აბსოლუტის ადგილი. „სამყარო არის ყველაფერი, რაც შემთხვევაა” და „ფაქტები ლოგიკურ სივრცეში არის სამყარო” (ტრაქტატი, 1.13). ეს ორი

ადამიანური ცნობიერება შემთხვევითი გამოვლინებაა. სიცოცხლის პირობებში, სრულფასოვანი ახსნა და განაზრება ხილული სამყაროსა - წარმოუდგენლად მიგვაჩნია, თუმცა

ყოფიერების შინაარსი გარდაუვალ თვითრეფლექსიას განიცდის, საიდანაც გამოსჭვივის მისი პირუთვნელი სახე. ადამიანური მცდელობა, შექმნას არსებობა, იმთავითვე კრახისთვის არის განწირული, რადგან არსებობა უკვე