ფილოსოფია

ალბათ გახსოვთ კოსმოპოლიტიზმი და მისი უმაღლესი გამოვლენა — არქიტექტურაში ინტერნაციონალური სტილი, რომელსაც სრულფასოვან უნივერსალიზმზე და მარადიულ/უზენაესი ფორმულების გაცხადებაზე ჰქონდა პრეტენზია. ალბათ

,,ანტი-ოიდიპოსი’’ ჩვენ დავწერეთ ერთად. რადგანაც თითოეული ჩვენგანი ერთდროულად რამდენიმე იყო, მთელი ხალხი მივიღეთ. გამოვიყენეთ ყველაფერი, რაც გვაახლოვებდა, ყველაზე უშუალო და ყველაზე შორეული. ფსევდონიმებ

ქართული ფილოსოფიის ისტორია არაერთ დასამახსოვრებელ ფაქტსა და მოვლენას ინახავს, რაც საუკუნეების მანძილზე ინვრცობოდა, შინაარსობრივად და სტრუქტურულად ვითარდებოდა, მტკიცდებოდა დასავლური თუ აღმოსავლური

ადამიანისა და თავისუფლების თემაზე საუბარი შეუძლებელია, მაგალითად, XIX საუკუნიდან მაქს შტირნერის, მიხეილ ბაკუნინისა და ფეოდორ დოსტოევსკის, ხოლო XX საუკუნიდან ნიკოლაი ბერდიაევისა და პოლ სარტრის გარეშე.

ნეტარი ავგუსტინე და ერიკ ფიოგელინი აღსარებანის დასაწყისში ადამიანური ბუნების ავგუსტინესეული გაგებაა მოცემული. აქ ადამიანი საკუთარ ადამიანურ საზრისს აცნობიერებს: შენი ქება სურს კაცს, შენივე

გამოჩენილი იტალიელი პოლიტიკური მოაზროვნისა და ფილოსოფოსის, ნიკოლო მაკიაველის (1469 -1527) პოლიტიკური შეხედულებების გაგებისათვის, საშური საქმეა მის ნააზრევთან ერთად კიდევ ერთხელ, მოკლედ მიმოვიხილოთ

პეტრე იბერის ცხოვრებისა და მოღვაწეობის ფაქტები ბიზანტიურ წყაროებშია დაცული და კარგად არის ცნობილი მრავალი ქართველი მოაზროვნისათვის. საქართველოში, გარკვეული მიზეზების გამო, მისი სახელი მხოლოდ

ნაციონალიზმი, ეს დრომოჭმული და ამაზრზენი ცნება, რომელიც განსაკუთრებულობისა და გამორჩეულობის განცდას ბადებს ამა თუ იმ საზოგადოების ცნობიერებაში, დამაბრკოლებელი ფაქტორია ჯანსაღი განვითარებისათვის.

ჰეგელი თვლიდა, რომ აღმოსავლურ ფილოსოფიაში იდეა ვერ გახდა საგნობრივი. ამ ნაკლის გამონიჰილისტურად არის განწყობილი მისადმიდა მოიხსენიებს, როგორც ,,ეგრეთ წოდებული აღმოსავლური ფილოსოფია’’. რელიგიური წარმოდ

მეცნიერება საშუალება უნდა იყოს და არა ადამიანის უმაღლესი მიზანი.ჭეშმარიტება კი ყოველთვის ემპირიული ჩარჩოების მიღმაა.ტყუილად ეძიებთ მას ატომებსა და მოლეკულებში,მესმის,რომ თქვენში სასოწარკვეთილება

1940 წელს გამოქვეყნებულ გრემ გრინის რომანში “ძალი და დიდება” (თჰე Pოწერ ანდ თჰე Gლორყ”) მოქმედება ინსტიტუციურ-რევოლუციურ მექსიკაში ხდება, სადაც ზოგიერთ შტატში ქრისტიანული ეკლესია, ფაქტობრივად,

ყველაფერი იმით დაიწყო რომ აღარაა დასაწყისი – უკვე შიგნით ვართ რამოდენიმე ხეივანი, ვაგზლის ხედები და მაგისტრალი წინ უკან მარჯვნივ მარცხნისაკენ ნაბიჯებით ადგილზე სვლისას ჩვენივე თავს გავუღიმებთ, ხელს

ე-19 საუკუნის მეორე ნახევრის უდიდეს მოაზროვნეს, ფრიდრიხ ვილჰელმ ნიცშეს (1844-1900), მეტწილად იცნობენ, როგორც ღრმად ფილოსოფიურად მოაზროვნე შემოქმედს, რომელმაც „სიცოცხლის ფილოსოფიით“ ერთგვარი კლიმატი

დასაწყისში შეიძლება ასე ვთქვათ (დავწეროთ) - არქიტექტურა სივრცის დისკურსს განეკუთვნება _ და დავიჯეროთ, რომ ამ ყაიდის ფრაზა, დღეს - მეტაკულტურის ეპოქაში, ჯერ კიდევ (ან: უკვე) სინქრონულად მუშაობს;

მოცემულ საკითხი უფრო კარგად და დაწვრილებით რომ შემესწავლა და გადმომეცა მკითხველისათვის, გავეცანი როგორც ქართულ, ასევე რუსულ და ინგლისურ ლიტერატურას: ე. ხარაძე,ზოგადი ასტროფიზიკის კურსი“, თ.