ალბერ კამიუ გამოჩენილი ფრანგი მწერალია. როგორც რომანისტი და დრამატურგი, მორალისტი და პოლიტიკური თეორეტიკოსი, ალბერ კამიუ მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ გახდა საკუთარი თაობის წარმომადგენელი და მომდევნო
სიცოცხლე ადამიანისთვის უნკალური ღირებულებაა. როგორც ე. ფრომი აღნიშნავდა, ადამიანში სიცოცხლის წყურვილი ბუნებრივადაა ჩადებული. რა გზას განვლის ადამიანი და რით იქნება მისი ცხოვრება დამძიმებული არ ცვლის
ანტიკურობასა და შუა საუკუნეებში პლატონი, არისტოტელე, სტოელები თავისუფლებას ცხოვრების აბსოლუტურ მიზანთან აკავშირებდნენ. არისტოტელე არ მიიჩნევდა სრულად თავისუფალად იმ ადამიანს, ვინც სიქველეზე მეტად
მე-20 საუკუნის განმავლობაში წარმოდგენა ჰორიზინტზე, როგორც ტრანსცენდენტულის შიფრზე, რადიკალურად გადაფასდა. ერთი მხრივ, იხურება ჰორიზონტი და იქცევა გაუვალ კედლად ან ცარიელ უფსკრულად. მეორე მხრივ, ხდება
დიდი აფეთქების თეორიას თუ ვირწმუნებთ, მთელი სამყარო, ჩვენი ჩათვლით, ენერგიის თვითგამოთავისუფლების პრინციპზეა აგებული. გონებიდან გამოთავისუფლებული ენერგიის ნაირსახეობაა ზოგადად კულტურა და ცალკე
თენდებოდა. ლარივით სწორი გზის ორივე მხარეს, სადამდეც თვალი სწვდებოდა, მოშიშვლებული ველი გადაჭიმულიყო. ჰორიზონტზე მთები ლურჯად ილანდებოდა. ტაქსი უჩვეულოდ ცარიელ ტრასაზე მიქროდა. - მაგარი მიწაა, შავი
რედიარდ კიპლინგის ცნობილი, შეიძლება ითქვას, ქრესტომათიული გამოთქმა აღმოსავლეთ-დასავლეთის შესახებ ადამიანს თითქოს არ აეჭვებს, მაგრამ რამდენად აბსოლუტურია ამ ორ გეოგრაფიულ სფეროსა და, მისგან
ხშირად სახარებაში წინააღმდეგობათა მაძიებელი გონება აყენებს ასეთ კითხვას: ერთგან ქრისტე მშვიდობის მომფენია, სხვაგან ამბობს, რომ ის მოვიდა არა მიფენად მშვიდობისა, არამედ მახვილისა... როგორ გავიგოთ
მიწიერი კედლები კედელს, შექმნილს რაიმეთი ბრმად გათიშულ ერთა შორის, გააშუქებს ღრმა იმედი სიყვარულის და ამბორის. გალაკტიონი არაფერი ისე არ აშორებს ადამიანს ქრისტიანობისგან, როგორც ამპარტავნობა.
რა შეიძლება იგრძნოს ადამიანმა, როცა განვლილ ცხოვრებას გადახედავს და ხედავს დაშვებულ შეცდომებს, გაშვებულ შანსებს, ენთუზიაზმით დაწყებულ მაგრამ დაუმთავრებელ, ბოლომდე მიუყვანელ საქმეებს, სიტყვებს,
,,ანტი-ოიდიპოსი’’ ჩვენ დავწერეთ ერთად. რადგანაც თითოეული ჩვენგანი ერთდროულად რამდენიმე იყო, მთელი ხალხი მივიღეთ. გამოვიყენეთ ყველაფერი, რაც გვაახლოვებდა, ყველაზე უშუალო და ყველაზე შორეული. ფსევდონიმებ
დიმიტრი უზნაძე, რომლის შეეცნებითი ინტერესის ძირითად საგანს ადამიანის სულიერი ცხოვრების განმსაზღვრელ ძალთა შესწავლა წარმოადგენს, სამყაროს მთლიანობითი წვდომის, მისი ერთიანობის შემეცნების საქმეში სწორედ