
ნინო ჩარგეიშვილი - ჩემო ძვირფასო ადამიანო
სწორად შენ მოგმართავ და ნუ გაკვირდები, მერე რა, თუ არ გიცნობ და ჯერ გამოკვეთილ კონტურსაც ვერ ვხედავ შენსას, სამაგიეროდ, ახლა, ამ წუთას, ჩვენ ვიწყებთ ერთურთის შეცნობას. როცა შენ შეეცდები ბოლომდე

სწორად შენ მოგმართავ და ნუ გაკვირდები, მერე რა, თუ არ გიცნობ და ჯერ გამოკვეთილ კონტურსაც ვერ ვხედავ შენსას, სამაგიეროდ, ახლა, ამ წუთას, ჩვენ ვიწყებთ ერთურთის შეცნობას. როცა შენ შეეცდები ბოლომდე

ბრძოლა სპორტში რომ მიზნის მიღწევასთან გვაახლოებს, ეს არახალი ამბავია, მაგრამ ბრძოლა მოედანზეა და მას სჭირდება ზურგი,რომლის გარეშეც არაფერი გამოდის. ქართული ფეხბურთი წლებია ვერ ტოვებს კმაყოფილების

მიუხედავად იმისა, რომ აზრის თავისუფლად და შეუზღუდველად გამოხატვა ჩვენი ქვეყნის მოქალაქეებს საქართველოში რუსული მმართველობის არსებობის ყოველ ეტაპზე ჰქონდათ მკაცრად შეზღუდული და შესაბამისი პერიოდის

ცნობილი ფაქტია, რომ ფაშისტური გერმანიის მთავრობამ საბჭოთა კავშირზე თავდასხმამდე რამდენიმე წლით ადრე დაიწყო ფიქრი და შესაბამისი გეგმის შემუშავება, რომ ომის დაწყების შემთხვევაში საბჭოთა კავშირის

წინამდებარე წერილი შევსებული ვერსიაა პრობლემისა, რომელიც განხილული გვაქვს „ქუთაისური საუბრებსა“ და სხვა სამეცნიერო ფორუმებზე. დაბეჭდილი გვაქვს ჩვენ მონოგრაფიებში - „ეთნოისტორიული კვლევები“ და

ახლახან ერთი ახალგაზრდა მწერლის წიგნს ვკითხულობდი; რამდენიმე უხერხული გამოთქმა მომხვდა თვალში... მერე სწორედ ამ თვალსაზრისით ფანქრით ჩავიკითხე ხუთიოდე გვერდი... და უცნაური სურვილიც გამიჩნდა –

შენ შესახებ ბევრი ითქვა, ფსიქოლოგიური, იდეოლოგიური, რელიგიური, შენი ცხოვრება შენზე უკეთ იცოდნენ, ბევრი გლანძღეს. ბევრი საკითხის გამო ხშირად ბოროტადაც გამოგიყენეს, ისე, რომ შენთვის არც კი უკითხავთ,

ლიტერატურული სამკუთხედი, რომელიც ავტორს, ტექსტსა და მკითხველს აერთიანებს, ხშირად იწვევდა დავას ლიტერატურათმცოდნეობაში და არა მარტო ლიტერატურათმცოდნეობაში. ავტორი, მარტივად რომ ვთქვათ, ისაა, ვინც

„1924 წელს, საყოველთაო გლოვის ჟამს, როცა კაცობრიობა გამოეთხოვა ლენინს, დაიბეჭდა ჟურნალი „კავკასიონი“. - ასე იწყებს სოსო სიგუა 1983 წლით დათარიღებულ მიმოხილვას: „პოეზია „კავკასიონისა“ და

კვერეთის მაცხოვრის მონასტერი მდინარე ჩიხურის ხეობაში, სოფელ კვერეთში მდებარეობდა. იქ არიან დასაფლავებული აკაკი წერეთლის ოჯახის წევრები. ამ მონასტერს წერეთელთა სხვიტორის შტო პატრონობდა, თუმცა მისადმი

ბულატ ოკუჯავასადმი (1924-1997 წწ.), როგორც გასული საუკუნის რუსული მწერლობის ერთ-ერთი თვალსაჩინო წარმომადგენლისადმი, საქართველოში დღემდე ერთმანეთისაგან არსებითად განსხვავებული დამოკიდებულებაა

არ ვიცი, ეს ლექსები როგორ მოგეწონება. აქ კი ბევრი ცრემლი, ტყუილი და მართალი, დაინთხა ამის წაკითხვაზე, რასაკვირველია იმიტომ, რომ ამას ამბობს ილია ტყვეობაში და არა მე. ილიას დაჭერა რომ შევიტყე,

,ვეფხისტყაოსანი“ მე-12 საუკუნის ძეგლია. ეს პერიოდი ჯერ კიდევ გვიანი შუა საუკუნეების ეპოქას ეკუთვნის, თუმცა ჩვენ ხშირად ვამბობთ, შოთა რუსთაველმა ეპოქას გაუსწროო, ამიტომ თუ უფრო სიღრმისეულად

ძალაუფლება კომპლექსური ცნებაა, საზოგადოდ მივიჩნევთ, რომ ძალაუფლებაა დაამყარო კონტროლ სხვა ადამიანზე, სოციუმზე და ა.შ. ძალაუფლების წყურვილს კი ძირითადად სოციალური დიფერენციაცია ან ადამიანის ეგო

როცა დიდი სასკოლო არდადეგები ახლოვდებოდა, ერთი სურვილით ვივსებოდი: მინდოდა, რაც შეიძლება მალე, ზაფხულის - ჩემი თავგადასავლებისთვის ისედაც ხანმოკლე ფერადი დღეების - არც ერთი ეპიზოდი არ დამეკარგა