ანა კალანდაძეს, ჩვენს სასიქადულო პოეტს, თავისი ლექსების „ფშაურ ციკლში გამჟღავნებული აქვს თავისი უიმედო სიყვარული, რომელიც ზაფხულობით შუაფხოში ყოფნის დროს ეწვია, სიყვარული ვერ დამალა, თორემ „მისი
2020-ის ლაკონურად შეფასების მცდელობისას ბევრ არასასიამოვნო ეპითეტს მოისმენდით, თუმცა შესაძლოა თქვენც იმ ადამიანთა რიცხვს განეკუთვნებით, რომელთაც ამგვარი ეპითეტით თავადვე შეგიმკიათ ჩვენი პანდემიური
როდესაც რომანტიზმის შესახებ ვსაუბრობთ, თავდაპირველად ყოველთვის წარმოგვიდგება თვალწინ მე-18 საუკუნის ეპოქა თავისი ბუმბერაზი მწერლებითა და ხელოვანებით, თუმცა, რეალურად, რომანტიზმი ერთ საუკუნეში არ
მხატვარი და მომღერალი დავით მურაჩაშვილი, რომელსაც „სინათლის მხატვრის“ სახელითაც იცნობენ, ხატავს ისე, თითქოს სამყარო ხელისგულზე ედოს. მან, მიუხედავად იმისა, რომ ბავშვობიდან მღერის (და ტყუპისცალ
მსურს, გაგაცნოთ ამერიკული სატირის ისტორიიდან ერთი საინტერესო ფრაგმენტი. ვფიქრობ, მსგავსი შინაარსის სტატიების ნაკლებობაა ქართულ ჟურნალ-გაზეთებში. სასურველი იქნებოდაშემეცნებითი ხასიათის სტატიების მეტი
2004 წლის ნოემბერში, ქუთაისის აკაკი წერეთლის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტთან დამეგობრებულ ირანის ისლამური რესპუბლიკის გილანის უნივერსიტეტში სტუმრად ყოფნის დროს, ქალაქ რეშთში, სადაც ეს
წარსულის მოვლენებისა თუ ეპიზოდების ხელახალი გადაფასების გზაზე შემდგარ მკვლევარს გამაფრთხილებელ ნიშნად აესვეტება წარწერა თომას სტერნზ ელიოტის პარადოქსული ფრაზით: აწმყო ცვლის წარსულს~. ამიტომაა,
ფშავში გავრცელებულია თქმულება ჩარგლელ ძმებზე სულასა და კურდღელაზე, რომლებიც გამდიდრდნენ და თემში დაწინაურება მოინდომეს. პასუხად სოფელი გაერთიანდა და ახალი წლის წინა დღეს ურჩი ძმები ღალატით
ვირუსმა მთელი ჩვენი სინამდვილე ვირუსულადვე შთანთქა. სოციალური ქსელები და მას-მედიის საშუალებები ციფრულად; დაცარიელებული ქუჩები, სკვერები და მოედნები კი მეტი ფიზიკური სიცხადით გვაგრძნობინებენ უჩვეულო
XX საუკუნის დასასრულისა და XXI საუკუნის დასაწყისში ბევრი ახალი მიმდინარეობა განვითარდა, რომელთაგან აღსანიშნავია პოსტმოდერნიზმი, რასაც, გარკვეულწილად, ქვეყანაში განვითარებულმა სოციალურ-პოლიტიკურმა
ქართველმა ქალმა თანასწორუფლებიანობისათვის, ემანსიპაციისა და მოქალაქეობრივი უფლებების მოპოვებისათვის მძიმე და გრძელი გზა განვლო. სწორედ, ამიტომაც აცხადებდა გალაკტიონი:,უბედურება
ადამიანი მუდამ ბედნიერების ძიებაშია. ამ დადევნებას რამდენიმე ეტაპი ახასიათებს:1. ინდივიდუალური,სიმართლე“. ადამიანთა უბედურებისა თუ ბედნიერების მიზეზს, სხვა თანაბარი პირობების შემთხვევაში
,,გავდივართ სოფლიდან ძველნი, ჩვენი თაობაც გათავდა, ხოლო თუ საქართველოში ახალ თაობას ჩვენი არა ესმის რა, მისი შემდგომი თაობა გაგვიგებს...
ქართულ მწერლობაში ეგნატე ნინოშვილს განსაკუთრებული ადგილი უჭირავს, ზოგიერთი მეცნიერი, მას XX საუკუნის ქართული მწერლობის მესაძირკვლის როლსაც კი ანიჭებს. მწერალმა თითქმის პირველმა მიაქცია ყურადღება ისეთ
ჩემი მეორედ დაბადების, კერძოდ გვარის დაბრუნების რიცხვია23.05.2017 წ.„... გარკვეულ რიცხვში და საათზე სასამართლო პროცესი დაიწყო. გვარის აღდგენის მსურველი, მოსარჩლე ორჰან შარდაღი, ადვოკატი სეზენ გონენჩ