ეთერ სადაღაშვილი

ძმაო, პორტიე, დამდე პატივი, მომიძებნე ახალი პრესა; არა, წასვლა და რამე კი არა... პოლიტიკითაც ამოვივსე უკვე მუცელი, მაგრამ ყოველღამ მხანჯლავს რაღაც... ამ გაზეთებში არსადაა მცირე სატირაც...

ქარი რო არ მომერიოს, რიყის ქვებით გამოვივსე ჯიბე, ფეხმოტეხილ და დაჩლახულ მამალ იოს ვეჯიბრები ლამაზების ჯიბრზე. ჩემნაირზე ამბობდნენო - ალვისტანა... არაყს ვსვამ და ქუჩის პირას ვთვრები, ვფიქრობ, ნეტავ

სიყვარული ქარაფია, მიუვალი, ნიკო, ირმის ნახტომს, ბეღურების გადაფრენას ელის, მარგარიტა, არ გესმოდა მხატვრის, ჩემთვის ვფიქრობ, მისი ფუნჯის, მისი ნიჭის, შეზავებულ ფერის... რად გაქელე, მარგარიტა, ეგ

მობრძანდი, ჩემო ქალბატონო, მობრძანდი; დაღლილხარ; როგორ დაგბანო ეგ პაწაწინა ფეხები, არც სურნელოვანი ვარდის წყალი და არც ვერცხლის თასი მაქვს. ნაზიმ ჰიკმეთი 1902-1963 დიდი თურქი პოეტი და საზოგადო

მოუხდებოდი პარიზის ქუჩებს; შემოდგომიდან გვიან მარტამდის,- პორტვეინით და ქალებით მთვრალი, ღამით, მულენ რუჟს ფიქრები მირზაანში ფიროსმანის ეზოში მოუხდებოდი პარიზის ქუჩებს; შემოდგომიდან გვიან