ავტორი

თეიმურაზ ლანჩავა

11 სტატია
პოეზია

თეიმურაზ ლანჩავა - ლექსები

ჩვენს დროშას გული უნდა ეხატოს, დაჭრილი გული ცრემლით და სისხლით, ღმერთებს შევთხოვდეთ, თავს ვირწმუნებდეთ, რომ ჩვენს სამშობლოს თვითონვე ვიხსნით. არ დარაჯობდეს მუდმივად მტერი, ჩასაყლაპავად გემრიელ ლუკმას

gorvaneli28 დეკემბერი, 2024
პროზა

თეიმურაზ ლანჩავა - ზამთრის თეთრი მერცხლები

- ვაშაა! - ხელი ხელს შემოჰკრა ტერეზამ. ჭოგრიტი მკლავებს შორის გაუსხლტა, ხმაურით დაეცა ფილაქანს და დაიმსხვრა. - რრა მმოხდა ტტ ტერეზა? - ზურგს უკან აესვეტა გოგოს მოახლე ქალი. - კაცი მოდის, კაცი! -

Apinazhi24 აპრილი, 2023
პროზა

თეიმურაზ ლანჩავა - სამი ნოველლა

გულივითაა საათი, შეუსვენებლივ მუშაობს. ითვლის წამებს, წუთებს, თუ გაჩერდა... ფუი ეშმაკს!.. გაჩერებული გული სიკვდილია. მეშინია სიკვდილის. სიჭაბუკეში ამაზე ფიქრი სასაცილოდ მეჩვენებოდა, ვერ ვგრძნობდი, არ

Apinazhi10 აპრილი, 2023
პოეზია

თეიმურაზ ლანჩავა - ლექსები

ყოველწლის ბოლოს, დეკემბრის თვეში, მშვიდად აღვნუსხავ არსებულ წვრილმანს, როგორ მოვედი და დავრჩი თქვენში, გამოქცეული ქარსა და წვიმას. ვაჯამებ თვეებს, სახსოვარ რიცხვებს, დღისა და ღამის შფოთვას და

gorvaneli8 აპრილი, 2023
პოეზია

თეიმურაზ ლანჩავა - ლექსები

დრომ ყველაფერი გახვია დარდში, ჩამოირეცხა ჭრელი ფერები, მიყვარხარ, თუმცა ზაფხულში დარჩი, ჩემი ზამთრიდან ვერ გეფერები. აღარ ბრუნდება ის, რაც წავიდა, ფიქრის ამარა ვრჩები უშენოდ, რაც სიყვარულად დარჩა

Apinazhi8 აპრილი, 2023
პოეზია

თეიმურაზ ლანჩავა - ლექსები

პატარა გოგო გაზაფხულს ხატავს, მერცხლის ფრთებით და ალუჩის ფიფქით, გაუჩენია ხანძარი ატამს, დათოვლილია ტყემლები ფიქრით. შორს, ჰორიზონტზე ბოლავს სიმწვანე, მაგნოლიები ამჩატებს სივრცეს, ვაზის ფოთლები მზის

gorvaneli11 თებერვალი, 2022
პროზა

თეიმურაზ ლანჩავა - ორი მოთხრობა

ჩემი ასაკის კაცს ავტობიოგრაფიას აღარ თხოვენ. ნაცნობებმა იციან ვინ იყო და რა უკეთებია. უცნობებს არ აინტერესებს.ჩემი ხნის კაცს აღარსად ეძახიან და აწინაურებენ, პირიქით, ერთი სული აქვთ ჩამოაქვეითონ,

gorvaneli12 ოქტომბერი, 2021
პოეზია

თეიმურაზ ლანჩავა - ლექსები

ამ ქალაქში ხშირად ყვავილს მესროდნენ, კანტი -კუნტად ტყვიასა და ისარს, ალბად მისთვის ვდიდგულობდი ესოდენ, სიყვარული მიბიძგებდა წინსვლას. ჩემი გული სიხარულით ფართხალებს, თუმც სიბერე სიჭაბუკეს ვერ ცვლის,

gorvaneli25 დეკემბერი, 2020
პროზა

თეიმურაზ ლანჩავა - ბედის ქარი

თანამერხელმა გოგომ გამამხილა — ლექსებს წერსო.— ადექი, ლომიძე, ფეხზე! — ბრძანა ქართულის მასწავლებელმა.ავდექი.— მართალია, რასაც ამბობენ?თავი ჩავღუნე.— წამაკითხე შენი ნაცოდვილარი. — თხოვნას

gorvaneli25 ივლისი, 2019
პოეზია

თეიმურაზ ლანჩავა - ჩამოაფარეთ ნისლის ფარდა მარადისობას (მთვარიანში საკითხავი პიესა ვიოლინოს თანხლებით)

მოქმედი პირნი:ვენედიქტე – ცირკის მეპატრონეჟოზეფინა – ვენედიქტეს მეუღლეანტონი – ჟოზეფინას საყვარელიელზა – მოახლე გოგოპოლიკარპე – მთვარეულიმუხტარი – მესაფლავეავაქი – მესაფლავეკლოუნები

Apinazhi28 სექტემბერი, 2018
პოეზია

თეიმურაზ ლანჩავა - ლექსები

განიწმინდენით ნათელმოსილხართ, სალოცავად მიემგზავრებით...განიწმინდენით!წამდაუწუმრეკენ ზარები. განიძარცვენით არამისგან, განსრულდით ღვთისებრ, თუ გელით ჯვარცმა,შიში ნუ გაქვთ,აღსდგებით ისევ.

gorvaneli30 აპრილი, 2018