(გამოხმაურება მირიან ებანოიძის წიგნის შესახებ --,კლასიკის კვლევა არაკლასიკურის ეპოქაში“ ) დრო-ჟამი - ეგზისტენციალური თავსატეხია. არსებობს,დროის“ მოცემულობითი პოსტულატი, ასევე, არსებობს,ჟამის“
კაცობრიობას,მთელი თავისი არსებობის მანძილზე,გამუდმებით ტანჯავდა გარკვეული მიზნების მიუღწევლობა და ამ მიზნების მიღწევის შეუძლებლობის გაცნობიერება.ლიბერალიზმი კი თითქოს,ულაზათო,შეუსაბამო ნაზავია
რაც უფრო ავტონომიურია “შესაძლებლობათა სივრცე”, მით უფრო შესამჩნევია ლიტერატურის ველში მოპოვებული ძალაუფლება. სწორედ ამ ველის შიგნით მიმდინარეობს პერმანენტული “სამოქალაქო ომი”...
პატრიარქს ოდნავ უცახცახებდა ხელი. უცებ გამახსენდა, რომ ვიღაცა მოყვა, როგორ უმალავდა პატრიარქი მაჯას ანაფორის სახელოში მისი ხელის საკოცნელად დახრილ არასასურველ ადამიანებს: იხრები და – ხელი იმალება. არ
გორვანელი: - ფილოსოფია უნდა შეისწავლო, მაგრამ იმდენად არა, რომ მისგან თავი ვერ დაიხსნა. ჩვენ არ უნდა გადავღალოთ გონება კონკრეტული ცოდნით, ეს ჭეშმარიტად აზროვნების უნარს გვიკარგავს და გვაქცევს
ავტორის დაბადება - ეს ყოველგვარი მოჩვენებითობისაგან გათავისუფლებაა. იმ აზრამდე მისვლით, რომ ავტორი პერმანენტულად იბადება და რომ ეს შეუქცევადი პროცესია, ჩვენ ვაბათილებთ ყოველგვარ სპეკულაციას ავტორის
1851 წელს ლონდონში გაიმართა პირველი საერთაშორისო ტურნირი, რომელშიც პლანეტის თითქმის ყველა უძლიერესი მოჭადრაკე მონაწილეობდა. გერმანელმა ადოლფ ანდერსენმა (1818-1879) გაიმარჯვა . ანდერსენი
ნამდვილი ხელოვნება არასდროს ერგებოდა საზოგადოებას, პირიქით, ხელოვნება თავისთავადი იყო, რაზეც შემდეგ საზოგადოება ცდილობდა ადაპტირებას, დღევანდელ სამყაროში კი, აღარ არსებობოს ნამდვილი იდეები.
1917 წელს დაწყებული თავდაპირველი კამათი მომდევნო წელს გადაიზარდა რობაქიძის მძაფრ დაპირისპირებაში გრიშაშვილთან და ფაშალიშვილთან, რომელიც „მცირე შესვენების“ შემდეგ ახალი ძალით განახლდა 1920 წელს
იქ, კიდევ ომი - წმინდა და უზარმაზარი. ვიღაცას უთქვამს არაერთხელ - არამოდერნული საქმეო თუ რაღაც ამდაგვარი. მაგრამ არსებობს კი სადმე თანამედროვე ტრადიცია? იმ ბრძოლაში ეს ხალხი, ზემოური და ქვემოური
pativcemulo mkiTxvelo, aq CamoTvlili yvela sakiTxi erTi profesoris biografiuli monacemebia. aseTi an amisi msgavsi mainc unda hqondes da darwmunebuli var, rom eqneba erT saStato erTeulze myof
არ მინდა დავიჯერო ის აზრი, რომ მეცნიერისთვის თურმე უტაქტობა ყოფილა თუნდაც ტელევიზიით შემოქმედის ხსენება. ამიტომაც, მოდით, აქ, ამ მომენტში გავიხსენოთ ჩვენი ტელევიზიის ეთერით ხშირად გაშვებული გადაცემის
სახელწოდება,ოკრიბა“ 1071 წლიდან მოიხსენიბა ნიკორწმინდის „იადიგარში“( საეკლესიო შიდაგანაწესი). იმ დროისათვის, ის ფართო ნაწილს მოიცავდა (იგი გადაჭიმული იყო რაჭიდან გურიამდე ), ვიდრე დღესაა და მათ
უნივერსიტეტის გახსნა და იქ სწავლის პერიოდი ინდივიდუალური ხედვითაა გადმოცემული ასევე ყოფილი სტუდენტის, ქიმიის მეცნიერებათა დოქტორის, პენსილვანიის უნივერსიტეტის პროფესორის ლეონიდე ჭეიშვილის,პატარა
ლაზური ზეპირსიტყვიერების ერთ-ერთ მთავარ თემას ლაზების ტრაგიკული ხვედრის განზოგადებული ფორმით განცდა-გააზრება წარმოადგენს. კერძოდ, ლაზი სახალხო მთქმელები უღრმეს მწუხარებასა და გულისტკივილს გამოხატავენ