ჰეგელი თვლიდა, რომ აღმოსავლურ ფილოსოფიაში იდეა ვერ გახდა საგნობრივი. ამ ნაკლის გამონიჰილისტურად არის განწყობილი მისადმიდა მოიხსენიებს, როგორც ,,ეგრეთ წოდებული აღმოსავლური ფილოსოფია’’. რელიგიური წარმოდ
აწ სატრფო ჩემი ისე ნაზად და ისე კრძალვით დაიარება, სალამს უძღვნის ნაცნობებს ოდეს... მას ვინც შეხედავს, მღელვარებით ის უნდა თრთოდეს და ვეღარც სათქმელს თავს უყრიდეს წვითა და ალვით. დაიარება, ისმენს
საქართველოში ხშირად კამათობენ ქალების შესაძლებლობების შესახებ. პატრიარქალურ საზოგადოებაში, ხშირად აკნინებენ იმ შრომას, რომელსაც ქალები სწევენ, აგრეთვე, ერთსა და იმავე პოზიციებზე მომუშავე განსხვავებული
რომი საღამოობით ტირის... ასეთი შთაბეჭდილება შემექმნა, კალაბრიას პროვინციის ერთ-ერთი სოფლიდან წამოსულმა პირველად რომ ვნახე რომი. ზამთარი იყო... საღამოობით ცა წითლად იღებებოდა, მკვეთრ წითლად. ბევრჯერ
სამწუხაროდ, ბაქოს ქართული დიასპორის ისტორია სათანადოდ სასურველ მეცნიერულ დონეზე დღემდე არ არის შესწავლილი. არადა, როგორც ჩვენთვის ამჟამადცნობილი მასალებიდანაც ნათლად ჩანს,
ქართულ-აფხაზური ურთიერთობების პრობლემებზე საუბარი საფუძვლიანი არ გამოგვივა თუ ისტორიულ წარსულში არ ჩავიხედებით, პირველ რიგში გვინდა ყურადღება გავამახვილოთ რუსეთის როლზე ქართულ-აფხაზურ
დარდიან სახეზე ფიქრები...ოცნებავ, რა სწრაფადმიქრები.ტკივილი,რამდენი ტკივილიდა მერე გენების ყივილი.ჩამქრალი, ოცნებებს მივყვებით,ვიწვით და სანთლებად
ზედმეტად მშვიდიდა რა მწარეა,ასე, უშენოდ დათვლილიარედა სულიც ისე გარეწარია,რომ წარა-მარა მეწევაგარეთ...მე გეტყვი — ახლოს..!— თუ მკითხავ — სად ხარ!(სადღაც, დუქნებმარომ შემიხიზნეს...)იცი, დროდადრო,
რა უნდა გითხრა… რახანია ლექსებს აღარ ვწერ, ფა, სო, ლა, სი-მდე ოქტავაში მოკვდა დო, რე, მი. დაღამებამდე ნაადრევად რომ არ დაღამდეს, შენი მაღალი ქუსლის კაკუნს უსმენს ბათუმი. რა უნდა გითხრა... ნ.გ.
მსოფლიოში იმდენი მილიონერი და მილიარდერია, რამდენი კაციც ცხოვრობს, დაახლოებით, სამხრეთ კავკასიის ქვეყნებში. იმ მდიდრების ერთობლივი ქონება გაცილებით მეტია იმაზე, ვიდრე აშშ, ჩინეთის, იაპონიის,
ახლა ბნელშია სამყარო გარეთდა წვიმა ცეკვავს ფანჯრის მინაზე,მოდი წაიღე სხეული ბარემ,დაიმორჩილა შენმა სინაზემ. მოდი წაიღე რითმები, ახლავეღარც სიკვდილზე ფიქრი ვერ მაკრთობს,სულმა შეიგრძნო ლექსებით
... იყო ლუკა. მერე იყო საბა. შემდგომ იყო ლევანი, რათა ყოფილიყო იაკობი. ამ დამთხვევებისა თუ ლოგიკური მიზეზ-შედეგობრიობის ნაწილი ვარ მეც, მაგრამ, რადგან ეს ამბავი იაკობზეა, აქ შევჩერდები. იაკობ ლევანის
ვერ დავიჟინებ თუმცა მაინც დაბეჯითებით ვიტყვი, რომ ჩვენი ქვეყნის მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას სურვილი და ნატვრა ექნება იმისა, რომ უშუალოდ ნახოს იგრძნოს და განიცადოს საქართველოს ისტორიის
ქუჩისხმაური ოდნავ მინელდა, როდესაც მზე ჰორიზონტსსადაცაა
უნდა შევეჭიდო ზევსს...სხვა გზა აღარ დამრჩა...უნდა მივეკედლო ღმერთს... ცა ცარიელია, წვიმს მაშინ, როცა ზევსს უჭირს ალბათ..... ელვაც არაა და ქუხს მაშინ, როცა ვიცი, რომ ღმერთი დუმს..... უნდა მოვეჭიდო ხავს