წინამდებარე სტატია : ‘’დავით აღმაშენებელი - ქრისტიანული სიბრძნის მოყვარე მეფის პოლიტიკური პრაქტიკა’’ წარმოადგენს მცდელობას, ქრისტნიანული ფილოსოფიისა და პოლიტიკური ფილოსოფიის ინტერდისციპლინური
საქართველო ერთ-ერთი უმძიმესი და განსაცდელებით სავსე გზაჯვარედინია ცისქვეშეთში, რომელიც თავისი მოდგმის, ეთნოსის გადასარჩენად მუდამ თავდაცვით ბრძოლებისათვის იყო მზად. და, ეს მზადყოფნა მას თვისებადაც
ბე, დასასრული, გაიხედე, ახლოა წარღვნის. ჩვენი ხის სახლი, ჭა, ნალია, როგორ გადარჩა?! შეხე, შიშვლდება ლავიწები კავკასიონის ახლა ჩიტებიც მოასკდება ფრთებით ფანჯარას! *** ბე, დასასრული, გაიხედე, ახლოა
ჩვენ ჭეშმარიტად ღვთის შვილები ვართ, ვუხმობთ დღე და ღამ დედას უფლისა, და გვლოცავს,ვისაც მაცოცხლებელი, დიადი ღმერთი თავად უტვირთავს. *** ჩვენ ჭეშმარიტად ღვთის შვილები ვართ, ვუხმობთ დღე და ღამ დედას
ყოფიერების შინაარსი გარდაუვალ თვითრეფლექსიას განიცდის, საიდანაც გამოსჭვივის მისი პირუთვნელი სახე. ადამიანური მცდელობა, შექმნას არსებობა, იმთავითვე კრახისთვის არის განწირული, რადგან არსებობა უკვე
ალბათ გახსოვთ კოსმოპოლიტიზმი და მისი უმაღლესი გამოვლენა — არქიტექტურაში ინტერნაციონალური სტილი, რომელსაც სრულფასოვან უნივერსალიზმზე და მარადიულ/უზენაესი ფორმულების გაცხადებაზე ჰქონდა პრეტენზია. ალბათ
XIX საუკუნეში არსებულმა მძიმე ენობრივმა თუ ეროვნულმა პოლიტიკამ ერთიან სალიტერატურო ენას საფრთხე შეუქმნა. დაიწყო ინსპირირება მეგრულ და სვანურ ენებზე სკოლების გამართვის აუცილებლობისა. აქ იაკობ
დღეს მე და ღვინო ერთად დავთვრებით, მე დავლევ, ის კი დაილევა და სადღეგრძელოთა ჭრელი დავთრებით მოგვაჩერდება სველი ხელადა. ჭიქის კიდეზე წვეთი იტირებს, ღვინო ილევა დღეს მე და ღვინო ერთად დავთვრებით, მე
გაქრა წლები, თვალ-ხელს შუა დრომ წაიღო, წლები გაცდა, ვერაფერი ვერ შევძელი, არ შეცვლილა ვნების გარდა, თითქოს სადღაც მირაჟებში მიცხოვრია, *** გაქრა წლები, თვალ-ხელს შუა დრომ წაიღო, წლები გაცდა,
ჩემო ძვირფასო არისტო, ბოლო ხანებში კითხვა მაწუხებს ძლიერ: და უნდა გკითხო. იმედია ნებას დამრთავ. და პასუხსაც გამცემ; ჩემო ძვირფასო არისტო, ბოლო ხანებში კითხვა მაწუხებს ძლიერ: და უნდა გკითხო. იმედია
ლ.ბ. - ბედნიერების ძიების პროცესი და ადამიანი..როგორ ფიქრობთრა არის ბედნიერება? ა.გ. - ბედნიერების შესახებ აბსოლუტური განმარტება არ არსებობს და ზუსტად ისეთივე მრავალწახნაგაა,რამდენი ადამიანიცაა
როდესაც ვერ გამომარჩევენ, სად მეტი ვარ,სად ნაკლები, სად ღრუბელი,სად თოვლი. სად მიწა, ან კვამლი ნაცრისფერი მე ყველაზე მეტად მაშინ მომინდება აბსურდის ფილოსოფია როდესაც ვერ გამომარჩევენ, სად მეტი