XIX საუკუნის მეორე ნახევრიდან ქართველ მწერალთა შემოქმედებაში დიდი ადგილი ეთმობა ქალთა ცხოვრებისა და ყოფის აღწერას, რაც უშუალოდ დაკავშირებული იყო ფემინიზმის აღმავლობასთან მსოფლიოში. ეგნატე ნინოშვილი
როცა მინდორში მზის სხივს ვეყრდნობი და ყავარჯენად დამაქვს გრძნობები, როცა ამ ქვეყნად შენ ერთს გენდობი და იმ ქვეყნადაც შენ გელოდები... ვაგრძელებ ზამთარს როცა მინდორში მზის სხივს ვეყრდნობი და ყავარჯენად
აქ უთვალებო ობობებიდან დადიან ძაფები, წრიულად აბამენ, ძვრებიან წვეთები ნესტიან კედლიდან, ძაფიდან ძაფამდე, ძაფიდან ძაფამდე. სარდაფის ცოლები უთვალებო ობობები *** აქ უთვალებო ობობებიდან დადიან
მარტოხელა, მარტოსულო ქალბატონო, გაიშალე ოქროსფერი თმები... გენატრება ზამბახების სიფაქიზე, გენატრება ზამბახების ფერი. მარტოხელა, მარტოსულო ქალბატონო მარტოხელა, მარტოსულო ქალბატონო,
ხედავ? შევწყვიტე გულუბრყვილო დავა სიზმრებთან, მშრალი სიცხადით იწერება ჩემი წერილი, არ დამაბრალო დღეს ამბების დრამატიზება, ეს მონოლოგიც, მოსაწყენი და გაწელილი ბოლო ბარათი ხედავ? შევწყვიტე გულუბრყვილო
ქვეყანაზე დარდი შემხვდა, დადიოდა ქუჩა-ქუჩა... ხეტიალში გადაღლილი, დარდებს ვკრეფდი მუჭა-მუჭა... ნინო ბუზარიაშვილი დაიბადა 2002 წლის 5 იანვარს, ქალაქ
ესეს, იაკობ ნიკოლაძეს რომ მიუძღვნა, კონსტანტინე გამსახურდიამ ეპიგრაფად მიქელანჯელოს ეს სიტყვები წარუმძღვარა: „ო, ღმერთო, ღმერთო, რა ძლიერი ხარ შენ ჩემში!“ ეპიგრაფმა უკვე გაამჟღავნა მოქანდაკის
შემომადნა ზამთრისაგან ნასესხები თოვლი, დაიგრგვინა გაზაფხულის ნაწამებმა ელვამ, ახლა მინდა, რომ შევიგრძნო დასაბამი ყოვლის, ახლა მინდა გადამედოს ტალღებისგან ღელვა.. ***
თუკი როლან ბარტს დავესესხებით: „ჩვეულებრივი კითხვა ტექსტის მხოლოდ გლუვი ზედაპირის დანახვის საშუალებას იძლევა, იმისთვის კი, რომ ის სრულყოფილად გავიაზროთ, ზოგჯერ საჭიროა კითხვის პროცესის
თითქოს დავღონდი, ძალა არ შემრჩა! -დავიღალე! - მოდი უფალო, გთხოვ მომეშველე! - გადამარჩინე, მიმკურნალე, მიაქიმე, ჩემო უფალო! - გზას თუ ამაცდენენ ეშმაკები,
ოცნებას, ცრემლებს, ზმანებას, ყვავილს შენ გიძღვნი ბედად. ჩუმმა ალერსმა, ნაზმა ზღაპარმა რუსულიდან თარგმნა: თამარ კიკნაველიძემ Юность ოცნებას, ცრემლებს,
გოეთე და ანტიკურობა განსაკუთრებულ ადგილს იჭერს როგორც ნიცშეს ფილოსოფიურ თხზულებებში, ასევე მხატვრულ პროზაში, ფრაგმენტებსა და აფორიზმებში, ეპიგრამებსა და ლირიკაში. მისთვის გოეთე არის გენიოსი, რომელმაც
ზის გაყინულ ოთახში და თვალებით ეძებს. გრძნობს, რომ იესოს გარეშე ერთი წამიც ვერ ძლებს. უნდა სითბო, მაგრამ იცის - სითბო ახშობს ენერგიას... თანამედროვე ათეისტი ზის გაყინულ ოთახში და თვალებით ეძებს.
XIX-XX საუკუნეების მიჯნის ცნობილი მწერლის ეგნატე ნინოშვილის შემოქმედებაში კარგად ჩანს ამ ეპოქისათვის ნიშანდობლივი არაერთი მახასიათებელი, რომელთაგან აღსანიშნავია ბრძოლა სამართლიანობისათვის.
სიყვარულს ათასობით ასპექტი აქვს, და ყოველ მათგანს - თავისი სინათლე, თავისი წუხილი, თავისი ბედნიერება და თავისი კეთილსურნელოვნება ახლავს... ერთ უგონო სიყვარულზე გიამბობთ... იგი ქართლის დიდ