ჟურნალი

რა მოგივიდა, ძვირფასო, რატომ აღარ მწერ წერილსო, შენს სიტყვებს ნამივით ველი, იმედად ამოწვერილსო. ხმას არ მცემ, ზურგი მაქციე, რა მოხდა, რად მეურჩები? ყურში მითხარი ჩურჩულით, მ თ ვ ა რ ე მ გ ა ჩ უ

რედიარდ კიპლინგის ცნობილი, შეიძლება ითქვას, ქრესტომათიული გამოთქმა აღმოსავლეთ-დასავლეთის შესახებ ადამიანს თითქოს არ აეჭვებს, მაგრამ რამდენად აბსოლუტურია ამ ორ გეოგრაფიულ სფეროსა და, მისგან

სამყაროს ახშობს ხმა უსასრულო, ქარტეხილებმა ვერდაძლეულმა, ამოგაკვნესა რამდენჯერ გულო, მაარტოობისგან გადალეულმა. მარტოობაში ნაპოვნი ღმერთი სამყაროს ახშობს ხმა უსასრულო, ქარტეხილებმა ვერდაძლეულმა,

როდესაც პოლიტიკურ ფილოსოფიაზე ვსაუბრობთ, აუცილებლად უნდა გავიხსენოთ ანტიკური პერიოდი და ორი გენიალური ფილოსოფოსი - პლატონი და არისტოტელე, სწორედ მათ ტრაქტატებს უკავშირდება არაერთი მნიშვნელოვანი

განვიხილოთ ბერძნულ, ევროპულ და ინდურ ფილოსოფიურ აზრში სიყვარულის მნიშვნელოვანი ონტო-მეტაფიზიკური კონცეფციები.წარმოვადგინოთ, თუ როგორ ხდება პლატონის, პაულ ტილიხის, მარტინ ბუბერის და ოშოს (ბჰაგვან

მაგ მარგალიტებს შენი ქვეყნის მიწა ინახავს... ჩვენს საქართველოს გმირობები შესწირეს ბევრი და შენნაირი არც თუ ისე მრავლად გვინახავს... ვიცით_ ისიც კი არ ჩაიდე პაწია გულში, _

როგორ ამირიე ისევ გზა და კვალი, თან კვლავ დამდურებას ვბედავ, თუ არ წარმოადგენ ჩემთვის აღარაფერს, რატომ მინდა შენთან, ნეტავ... ხომ ვთქვი, არ გაქრება შენი სიახლოვე, კვლავ ჩემს გულთან ახლოს გხედავ,

ჩვენს თვალებიდან წამოსული მეტასტაზები... სულს მოგვდებია... მოგვრევია... ვერას გავხდებით!.. ჩვენი ფერები, ეს თვალები - *** ჩვენს თვალებიდან წამოსული მეტასტაზები... სულს მოგვდებია... მოგვრევია...

ჰა, შემოდგომამ ზაფხულის სახე ხმელი ფოთლებით ჩამოიხოკა, ქარის მოტანილ წითელ მიხაკებს ქარი წაიღებს ისევ მარტოკა. ცა, ზოო-პანკი ჰა, შემოდგომამ ზაფხულის სახე ხმელი ფოთლებით ჩამოიხოკა, ქარის მოტანილ

სივრცე - სივრცითი არსებობის მთავარი დამაკავშირებელი რეალურ დროსთან არსებულ სივრცეში. ის უკვე თანმხვედრია და დრო როგორც არ უნდა დავადგინოთ, ის ვერ შეცვლის სივრცეს. სივრცეში კი ყოველთვის იცვლება დრო.

მე თავმოკლული მერცხალი ვარ, შენს ფანჯარასთან... დანარცხებული, გადაღლილი შორეულ ფრენით. დავყურებ სხეულს, წარკვეთილი მაღელვებს ფრთები, ეგებ წარმტაციც და ვხედავ, როგორ მიმაცილებენ ეზოს ბავშვები, ***

მე არ ვარ ღმერთი, არც ეშმაკი და არც ქურუმი, მე დაცემული ღრუბლების ტყვე ვარ, ჩრდილო ციალის მოტრფიალე, ზაფხულის ნამი, გარდასულ მზეთა, მომაკვდავთა სხივების სევდა. ნისლშემოსილი სარკმელების საყრდენს

არც ერთი პანდემია ერთმანეთს არ ჰგავს, მაგრამ თითოეული მათგანი ნამდვილად კარგი გაკვეთილია შემდეგისთვის. კალიფორნიის ტექნოლოგიური ინსტიტუტის ყოფილი პრეზიდენტი, ბიოლოგიის პროფესორი დევიდ ბალტიმორი არის

ენავ ქართულო, მოსულო ციდან; არც ერთი არ არს შენი სადარი და ამ ენაზე პირველი დღიდან ლაპარაკობდა ღმერთთან ადამი და ამ ენაზე განიკითხება მსოფლიოს ყველა ერი და ენა, ენა მგოსანთა და ცის ხატება, დედაენა

ნუცუბიძეზე ერთი შაშვი მყავს, არ მოეშალოს ღვთისგან წყალობა, უკვე ხმაზე ვცნობ, კარგა ხანია, ექვსის ათ წუთზე იწყებს გალობას. *** ნუცუბიძეზე ერთი შაშვი მყავს, არ მოეშალოს ღვთისგან წყალობა, უკვე